Konsument dochodzący restytucji po nieważności umowy kredytu zawierającej niedozwolone postanowienia zachowuje co do zasady interes prawny w żądaniu ustalenia nieważności umowy, jeżeli samo powództwo o zapłatę nie zapewnia mu pełnej ochrony prawnej. Wymagalności jego roszczeń ani biegu odsetek nie można uzależniać od złożenia dodatkowego oświadczenia o zgodzie na nieważność, a prawo zatrzymania banku