Wydanie wyroku nakazowego w sprawie o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. jest niedopuszczalne, jeżeli wynik badania alkoholu uzyskany ze znacznym odstępem od chwili kierowania nie pozwala wykluczyć, że w czasie czynu sprawca znajdował się w stanie nietrzeźwości realizującym znamiona art. 178a § 1 k.k. Wątpliwość ta wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego na rozprawie.

W postępowaniu nakazowym sąd nie może wymierzyć kary łącznej grzywny powyżej 200 stawek dziennych, zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., a jego naruszenie skutkuje koniecznością uchylenia wyroku nakazowego i jego ponownego rozpoznania.

Jeżeli sąd odwoławczy, rozpoznając apelację na niekorzyść oskarżonego, stwierdza pominięcie przez sąd pierwszej instancji obligatoryjnego środka karnego z art. 41 § 1a k.k., jest obowiązany usunąć to uchybienie w orzeczeniu. Utrzymanie wyroku w mocy mimo uznania zasadności zarzutu apelacyjnego stanowi rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k., mające istotny wpływ na treść prawomocnego rozstrzygnięcia.