Wydanie wyroku nakazowego w sprawie o wykroczenie jest niedopuszczalne, jeżeli materiał zgromadzony w czynnościach wyjaśniających nie pozwala na niewątpliwe ustalenie sprawstwa i winy obwinionego. Skazanie oparte wyłącznie na notatce urzędowej, bez przesłuchania dostępnych świadków i przy braku wyjaśnień obwinionego, stanowi rażące naruszenie art. 93 § 2 k.p.w., uzasadniające uchylenie wyroku.
Wydanie drugiego wyroku łącznego wobec tego samego skazanego, obejmującego te same skazania jednostkowe i środki karne, mimo wcześniejszego prawomocnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, narusza powagę rzeczy osądzonej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Uchybienie to stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. i wymaga uchylenia późniejszego wyroku oraz umorzenia postępowania
Jeżeli środek odwoławczy wniesiono wyłącznie na korzyść oskarżonego, sąd odwoławczy nie może w miejsce jednego przypisanego przestępstwa przypisać kilku czynów pozostających w zbiegu realnym ani uzupełnić ustaleń faktycznych o okoliczności realizujące znamiona nowych typów czynów zabronionych. Zakaz reformationis in peius obejmuje wszelkie pogorszenie sytuacji prawnej oskarżonego, także wynikające