Prawomocne zakończenie postępowania karnego co do określonego zachowania oskarżonego wyłącza możliwość jego ponownego osądzenia, także gdy w drugim postępowaniu czynowi nadano odmienną kwalifikację prawną. Skazanie za czyn objęty powagą rzeczy osądzonej narusza art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., skutkującą uchyleniem orzeczenia oraz umorzeniem

W razie skazania na bezwzględną karę pozbawienia wolności za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności, spełniające przesłanki art. 41a § 2 k.k., sąd obowiązany jest orzec przewidziany w tym przepisie środek karny odrębnie za każdy przypisany czyn, a następnie rozstrzygnąć o ich połączeniu. Świadczenie z art. 43a § 3 k.k. nie może obciążać sprawcy za czyn popełniony przed wejściem