Jeśli wierzyciel weksla gwarancyjnego in blanco wystawionego przed dniem 1 stycznia 1995 r. uzupełni go po tej dacie sumą wekslową odpowiadającą kwocie zadłużenia wyrażoną w zdenominowanych jednostkach pieniężnych, to narazi się – przy dokonywaniu zapłaty – na ponowne zdenominowanie wysokości swojej należności (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji złotego – Dz. U. 1994 r. Nr 84 poz. 386 z późn

Do zakresu kognicji Sądu Najwyższego, jako sądu kasacyjnego, należy też badanie zasadności uchylenia przez sąd drugiej instancji postanowienia o odrzuceniu kasacji z powodu nieuiszczenia w terminie należnej opłaty.

Organizowanie i prowadzenie aplikacji jest ustawowym obowiązkiem rady izby notarialnej (art. 73 Prawa o notariacie - Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r., Dz.U. Nr 22, poz. 91 ze zm.) i żaden z przepisów Prawa o notariacie nie przewiduje instytucji zawieszenia wykonania tego obowiązku ani też nie upoważnia żadnego z organów samorządu notarialnego do wprowadzenia zakazu przeprowadzania naboru na aplikację

Niedopuszczalne jest w świetle art. 3581 § 3 k.c. uznanie społeczno-gospodarczego celu umowy i rodzaju zobowiązania za podstawowe kryterium waloryzacji.

Rozpoczęcie odbywania kary pozbawienia wolności nie stoi na przeszkodzie ani złożeniu wniosku o warunkowe zawieszenie jej wykonania na podstawie art. 152 kkw, ani jego merytorycznemu rozpoznaniu.

Instytucja nieważności orzeczeń, określona w art. 101-104 kpk, nie ma zastosowania do postanowień wydawanych w postępowaniu wykonawczym.

Uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę nie usprawiedliwia błędne przekonanie pracownika, że będzie miał możliwość kontynuowania zatrudnienia.

1. Sędzia jest wyłączony z mocy ustawy (art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.) nie tylko wtedy, gdy bezpośrednim przedmiotem żądania w sprawie jest ustalenie ważności (nieważności) aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem, ale także wówczas, gdy przesłanką rozstrzygnięcia jakiegokolwiek innego żądania jest ważność takiego aktu. 2. Art. 219 § 1a Prawa spółdzielczego jest przepisem bezwzględnie obowiązującym.

Powrotowi bezprawnie uprowadzonego pięcioletniego dziecka do państwa miejsca jego stałego pobytu, stosownie do art. 12 Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (Dz.U. z 1995 r. Nr 108, poz. 528), nie może w zasadzie stać na przeszkodzie jego oddzielenie od matki.