Zgodnie z treścią przepisu art. 3931 k.p.c. kasację można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takie też podstawy zaskarżenia obowiązują w zakresie uregulowań przyjętych przez art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu
Nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 822 k.c. małżonek sprawcy szkody powstałej w mieniu w związku z ruchem pojazdu mechanicznego, jeżeli pojazdy biorące udział w kolizji drogowej objęte są ustawową wspólnością majątkową małżeńską.
Zarzutu naruszenia prawa materialnego nie można uzasadniać faktem, iż dany przepis jest interpretowany w doktrynie w sposób zróżnicowany.
1. W trybie kasacji nie jest możliwe wydanie orzeczenia o utrzymaniu w mocy orzeczenia zmienionego (lub uchylonego) zaskarżonym w tym trybie orzeczeniem. 2. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia i kontroli w trybie kasacji jest orzeczenie sądu odwoławczego o zmianie orzeczenia Sądu pierwszej instancji, to orzekając odmiennie co do istoty Sąd Najwyższy zmienia zaskarżone orzeczenie sądu odwoławczego, nie
Postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania jest w rozumieniu art. 392 § 1 KPC postanowieniem kończącym postępowanie.
Jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa, będąca jednostką gospodarczą użyteczności publicznej, jest zobowiązana do opłacania składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.).
Od dnia 1 lipca 1996 r. niedopuszczalne jest wniesienie rewizji nadzwyczajnej od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego po upływie sześciu miesięcy od dnia wydania tego orzeczenia.
Dniem wystąpienia niewypłacalności pracodawcy, o którym mowa w art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r., Nr 1, poz. 1 ze zm.) jest zarówno data postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości pracodawcy, jak i dzień, w którym wystąpiło niezaspokojenie roszczeń pracowniczych z powodu braku środków finansowych w przypadku