Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Decyzja administracyjna dotycząca rejestracji pojazdu, która została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym, dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, podlega stwierdzeniu nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., podlega unieważnieniu. Wprowadzanie zmian konstrukcyjnych w pojeździe bez odpowiedniego oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela potwierdzającego homologację uniemożliwiło uznanie rejestracji za zgodną z prawem.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczący obowiązku zwrotu dofinansowania z funduszy unijnych jako wydatku niekwalifikowalnego, zostaje oddalona. Skarżący nie wykazał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego ani uchybień proceduralnych mogących wpływać na treść wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.

Skarżący S.Z. został prawidłowo uznany winnym urządzania gier hazardowych bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ugh. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność nałożonej kary, oddalając skargę kasacyjną.

Urządzanie gier hazardowych bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Procedury dotyczące powołania sędziów nie wpływają na bezstronność orzekania w postępowaniu kasacyjnym.

Niezgodne z prawem jest nałożenie przez organ administracji obowiązku dostarczenia dokumentu, którego uzyskanie w określonym terminie jest nierealne, skutkujące odmową wsparcia finansowego. Takie działanie stanowi naruszenie zasady pewności prawa i przewidywalności procedur administracyjnych.

Wydanie decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym, która nie uchyla dotychczasowej decyzji, a jedynie rozstrzyga o istocie sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji oraz decyzję organu administracyjnego z powodu niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia zasad postępowania dowodowego.

Przesłanki stanu epidemii nie mogą automatycznie uzasadniać przywrócenia terminu procesowego, jeśli strona nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.

Wykorzystanie dotacji niezgodnie z jej przeznaczeniem, bez przeprowadzenia odpowiedniego aneksu zmieniającego umowę dotacyjną, uzasadnia obowiązek jej zwrotu wraz z odsetkami. Zgłoszenie zmian umowy dotacji po terminie poprzez e-mail, bez pisemnej zgody, jest niewystarczające.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak zgłoszenia nadzwyczajnych okoliczności w terminie skutkuje brakiem podstaw do odstąpienia od kar administracyjnych związanych z nieprzestrzeganiem wymogów płatności rolno-środowiskowej.