Skarga kasacyjna na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja rejestracyjna była obarczona rażącym naruszeniem prawa.

Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.

Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że niewłaściwe wykorzystanie środków z umowy o dofinansowanie, wynikające z zaniedbań beneficjenta w realizacji projektu, uzasadnia zobowiązanie do zwrotu środków wraz z odsetkami.

Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Warunkiem przyznania płatności do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest posiadanie tytułu prawnego na dzień 31 maja danego roku. Zgoda dzierżawcy i zabezpieczenie nie spełniają tego wymogu.

Decyzja Kierownika BP ARiMR w Radomiu z dnia 18 kwietnia 2016 r. rażąco narusza art. 151 § 1 k.p.a., nie uchylając wcześniejszej decyzji z dnia 4 grudnia 2012 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Osoba współorganizująca gry hazardowe na automatach bez koncesji, aktywnie w nich uczestnicząca, podlega karze pieniężnej, nawet jeśli formalnie nie była stroną umowy dzierżawy lokalu, w którym odbywały się gry, ani właścicielem automatów.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Cofnięcie koncesji na wytwarzanie i obrót bronią z powodu toczącego się postępowania karnego o umyślne przestępstwo jest uzasadnione, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo publiczne. Uchylenia omawianych decyzji nie uzasadniają uchybienia proceduralne, skoro nie miały wpływu na wynik sprawy.