Przepis art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie uprawnia do żądania dokumentacji od podmiotu prowadzącego aptekę ogólnodostępną w sytuacji braku procedury inspekcji lub kontroli. Sądowy nadzór nad organami administracyjnymi wykazał zastosowanie przepisu z naruszeniem fundamentalnych zasad proceduralnych.
Skarga kasacyjna została oddalona z powodu braku wykazania faktycznego na nieprawidłowe wykorzystanie dotacji do celów oświatowych, nakładając na beneficjenta obowiązek właściwego dokumentowania wydatków zgodnie z przepisami prawa.
Termin wskazany w art. 2 ust. 3 rozporządzenia 2023/1343 ma charakter materialnoprawny. Po jego upływie przyznanie wsparcia unijnego staje się prawnie niemożliwe, niezależnie od etapu prowadzonego postępowania.
Finansowanie z dotacji wynagrodzenia Prezesa Fundacji odpowiadającego obowiązkom dyrektora placówki stanowi niezgodne z przeznaczeniem użycie środków publicznych, gdy zakres obowiązków dubluje funkcje zarządcze dyrektora, co uzasadnia zwrot dotacji wraz z odsetkami.
Sąd administracyjny, orzekając w niniejszej sprawie, uznaje za zgodne z prawem wydanie decyzji o zwrocie środków przyznanych na ochronę miejsc pracy w przypadku niezłożenia w terminie kompletnego rozliczenia dofinansowania, podlegającym obowiązkowi zwrotu w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego było zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca utracił rękojmię należytego prowadzenia apteki, co jest podstawą obligatoryjnego cofnięcia zezwolenia według art. 37ap ust. 1 pkt 2 Prawa farmaceutycznego.
Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepisy ustawy COVID-19 obligują do zwrotu całej pomocy w przypadku niespełnienia warunków rozliczenia, niezależnie od okoliczności podnoszonych przez skarżącą.
Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może stanowić samoistnej podstawy do żądania dokumentacji poza ramami inspekcji lub kontroli, co oznacza, że nałożenie kary na przedsiębiorcę na tej podstawie jest nieuzasadnione.
Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w odpowiednim terminie, gdy spełnione są pozostałe przesłanki uzyskania pomocy, świadczy o tym, że pomoc nie była konieczna, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.
Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w ustawowym terminie prawidłowo skutkuje odmową przyznania dofinansowania; zasady określone w rozporządzeniu nr 651/2014 są wiążące i prawidłowo zastosowane przez organ i sądy administracyjne.
Brak złożenia wniosku w terminie przez pracodawcę niepełnosprawnych wyklucza przyznanie dofinansowania, jako że nie spełnia warunków unijnych i krajowych, uzasadniających celowość takiej pomocy publicznej.
Przepis art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie upoważnia organu do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wprowadzanie wyjątków od zasady wolności gospodarczej wymaga podstawy prawnej, której brak uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego karygodnego.
Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, wynikające z ustawy o rehabilitacji, wymaga zgodności z regulacjami unijnymi, w szczególności z rozporządzeniem nr 651/2014. Brak złożenia wniosku w terminie wskazuje na brak konieczności pomocy, zgodnie z celami pomocy publicznej.
Terminowe złożenie wniosku o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest warunkiem sine qua non przyznania tej pomocy, a decyzje organów są zgodne z prawem, jeśli opierają się na unijnych regulacjach motywujących zatrudnianie osób niepełnosprawnych.
Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w terminie oraz nieudowodnienie braku winy w tym zakresie skutkuje utratą prawa do tego dofinansowania. Warunki przyznania pomocy publicznej muszą być zgodne z prawem unijnym, a ich niespełnienie potwierdza brak konieczności udzielenia pomocy.
Decyzje w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne wydaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie Prezes ZUS. Brak majątku do egzekucji nie stanowi samodzielnej przesłanki do umorzenia takich składek.