Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego było zasadne, gdyż organ działał zgodnie z prawem, a pomiary wagowe pojazdu zostały wykonane prawidłowo.

NSA uznał, że decyzja WSA uchylająca karę pieniężną nakładaną przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego była zgodna z prawem, z uwagi na błędne ustalenie stanu faktycznego oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów wewnętrznych i materialnych.

Odpowiedzialność członka zarządu za kary pieniężne nałożone na spółkę na podstawie ustawy o grach hazardowych nie podlega przepisom Ordynacji podatkowej o odpowiedzialności osób trzecich. Odpowiednie stosowanie tych przepisów do kar administracyjnych jest prawnie niedopuszczalne.

Decyzja Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji znaku towarowego z powodu braku zdolności odróżniającej lub opisowego charakteru zgłoszonego oznaczenia jako bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324 ze zm.), co do zasady powinna być uzasadniona w odniesieniu do każdego z towarów

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za administracyjne kary pieniężne nie może być orzekana na podstawie przepisów o odpowiedzialności osób trzecich zawartych w Ordynacji podatkowej, ponieważ kary te nie stanowią zobowiązań podatkowych.

Posiadacz samoistny lokalu, w którym ujawniono niezarejestrowane automaty, odpowiada za naruszenie ustawy o grach hazardowych, niezależnie od deklarowanego ustnego oddania lokalu w posiadanie zależne, jeżeli brak dowodów na rzeczywiste przekazanie władztwa nad lokalem.

NSA stwierdził, że niezalogowanie karty kierowcy w tachografie stanowi naruszenie zasad określonych w lp. 6.2.1 ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie wyższej kary pieniężnej za ingerencję w działanie tachografu.

Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek wyłączających odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz nie potwierdzono błędów w ocenie dowodów przez organy administracji i WSA.

NSA oddala skargę kasacyjną Ministra, podtrzymując ocenę WSA, że zajęcie rachunków bankowych spółki w postępowaniu zabezpieczającym winno zostać zbadane pod kątem spełnienia przesłanek siły wyższej zgodnie z art. 189e k.p.a., co uzasadniałoby odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej.

1. Decyzja o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy z uwagi na przeszkody określone w art. 129¹ ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej powinna co do zasady zawierać uzasadnienie odnoszące się do każdego z towarów i każdej z usług objętych zgłoszeniem. Urząd Patentowy może jednak ograniczyć się do jednego, ogólnego uzasadnienia obejmującego wszystkie

Zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środka poprawiającego właściwości gleby wydane podmiotowi, który nie jest producentem w rozumieniu art. 4 ustawy o nawozach i nawożeniu, jest dotknięte rażącym naruszeniem prawa i zasadnie może zostać unieważnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do podważenia decyzji organu, nawet wobec nierozpoznania wniosków o ulgi podatkowe.