Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. wobec wyroku WSA w Warszawie oddalona. NSA podtrzymał uznanie, że obowiązek zawiadomienia o nabyciu pojazdu nie został przez skarżącego spełniony zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym.

Sąd uznał, że dopełnienie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu wymaga odrębnego dokumentu zawiadomienia, a nie spełnia go dokument potwierdzający samo zbycie, przez co oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione.

Przywrócenie terminu zgłoszenia zbycia pojazdu w okresie pandemii COVID-19 nie jest uzasadnione, jeśli podmiot nie uprawdopodobni braku winy w uchybieniu terminu, a zakłócenia wynikające z pandemii nie stanowią przesłanki do przywrócenia terminu proceduralnego.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest właściwy do orzekania o przedawnieniu należności z tytułu składek zdrowotnych. Właściwość rozstrzygania tej kwestii należy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Gminy P., potwierdza prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji, uznając brak przedawnienia obowiązku zwrotu w kontekście wszczęcia postępowania karnego przeciwko beneficjentowi dotacji.

Posiadanie tytułu prawnego do gruntów rolnych nie wystarcza do przyznania wsparcia na zalesienie; konieczne jest faktyczne ich rolnicze użytkowanie. Formalny właściciel nie prowadzący samodzielnej działalności rolniczej nie spełnia definicji rolnika.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. powinno obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, w których pełni on funkcje zarządcze, nawet jeśli poważne naruszenia odnaleziono tylko w jednym z nich, uzasadniając odstąpienie od zakazu reformationis in peius.

W przypadku zmiany przepisów materialnoprawnych dotyczących nadpłat, szczególnie gdy nie przewidziano przejściowych regulacji, stosuje się przepisy obowiązujące w chwili powstania stosunku prawnego. Nowe przepisy wyłączające możliwość oprocentowania nadpłaty mają zastosowanie do decyzji wydanych po ich wejściu w życie i wyłączają art. 78 O.p.

Postępowanie karnoskarbowe wobec podmiotu zleceniobiorcy zatrzymuje bieg przedawnienia zobowiązania zwrotowego dotacji dla zleceniodawcy, tj. gminy jako beneficjenta, w relacji do organu dotującego (wojewody) na podstawie O.p. Stwierdza się zgodność decyzji z prawem.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych praw pacjentów wymaga uprawdopodobnienia zorganizowanego naruszenia, nie zaś pojedynczego przypadku. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja RespzPrawPacjenta była zasadna, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny uznającej prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji celowej przez Gminę P. za jej wykorzystanie niezgodne z przeznaczeniem, bez przedawnienia zobowiązania, potwierdzającą poprawność ustaleń sądów niższej instancji.

Brak realnej możliwości efektywnego zarządzania operacjami transportowymi przez jedną osobę w nadmiernie rozproszonych przedsiębiorstwach, skutkuje uzasadnioną utratą dobrej reputacji, w przypadku najbardziej poważnego naruszenia przepisów transportu drogowego.

Naruszający prawo poprzez zaniedbanie jednorazowego obowiązku zgłoszenia beneficjentów do CRBR nie może liczyć na zastosowanie art. 189f k.p.a. Z uwagi na istotne znaczenie regulacji dla przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz długotrwałość naruszenia, skarżąca została słusznie obciążona administracyjną karą pieniężną bez możliwości jej uznania za znikomą.

Zaniechanie zapewnienia przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej odpowiedniej jakości wody użytkowej w budynku stanowi naruszenie zbiorowych praw pacjentów do świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających wymaganiom sanitarnym (art. 59 u.p.p.). Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.

E.G. nie wykazała, że naruszenie praw pacjentów miało charakter systemowy i trwały, co było warunkiem niezbędnym do wszczęcia postępowania o naruszenie zbiorowych praw pacjentów. Skarga kasacyjna oddalona.

Dla wszczęcia postępowania dotyczącego zbiorowych praw pacjenta zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.p. nie wystarcza wykazanie jednostkowego naruszenia. Uprawdopodobnienie musi dowodzić zorganizowanego i systemowego naruszenia praw pacjentów przez podmiot.

Sąd Naczelny uznaje, że podejmowanie i wykonywanie działalności przewoźnika drogowego bez wymaganego zezwolenia stanowić może podstawę do nałożenia kary pieniężnej, nawet jeśli przewóz odbywa się pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych oraz z wykorzystaniem aplikacji mobilnej do zlecenia usługi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym nie wyklucza kumulacji kar za różne i nietożsame naruszenia prawne, jeśli zachowania odpowiadają osobnych czynów zawartych w zał. nr 3 i 4 do tejże ustawy.