Nie ma podstaw do uchylenia decyzji organów administracyjnych ani wyroku WSA o oddaleniu skargi. Organy właściwie zastosowały przepisy dotyczące płatności rolno-środowiskowych i poprawnie stwierdziły przekształcenie TUZ, uzasadniając sankcje.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną M. S.A., potwierdza brak istotnego wpływu domniemanych uchybień organu i sądu pierwszej instancji na rezygnację z przyznania pomocy finansowej oraz podkreśla konieczność precyzyjnego uzasadnienia zarzutów w skardze kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja Zarządu Powiatu Karkonoskiego o odmowie wypłaty części dotacji oświatowej za miesiące wakacyjne 2021 roku była niezgodna z prawem. W świetle obowiązujących wówczas przepisów, zadania wykonywane przez Dom Wczasów Dziecięcych kwalifikowały się do objęcia finansowaniem w pełnym wymiarze.

Zmiana dopuszczalnej masy całkowitej oraz rodzaju pojazdu bez zgody producenta jest istotnym naruszeniem Prawa o ruchu drogowym, uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu. NSA potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji Starosty z 2017 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Decyzja administracyjna Wojewody w sprawie organizacji transportu do punktów szczepień wydana na podstawie art. 11h ustawy COVID-19 musi respektować konstytucyjne zasady samodzielności samorządu, a brak precyzyjnego określenia obowiązków i ich finansowania stanowi naruszenie tych zasad.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na braku wymaganego oświadczenia homologacyjnego producenta, zostaje stwierdzona jako nieważna przez organ nadzoru.

Spółka P. z o.o. nie musi przedstawiać dokumentów płatności za produkty dostarczone w ramach "Programu dla szkół", jeśli jego zasady rozliczeń ryczałtowych nie wymagają tego warunku.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki M. na rzecz S. G. i B. G. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ zmiany konstrukcyjne pojazdu dokonano bez wymaganego oświadczenia producenta i homologacji zgodnej z wnioskowanymi danymi technicznymi, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Jeśli wpłata nie wystarcza na pokrycie całej kwoty zaległości i odsetek, to dokonuje się jej proporcjonalnego zaliczenia na poczet obu zobowiązań, bez potrzeby uznawania dyspozycji beneficjenta wpłaty wskazującej na rozliczenie jej z konkretnymi fakturami rozliczeniowymi.

Przy metodzie rozliczenia ryczałtowego w programach pomocowych, dowód zapłaty za produkty nie jest konieczny, a organy administracyjne nie mogą żądać takich dokumentów, jeśli nie ma podstaw w prawie unijnym lub krajowym.

Organy administracji publicznej nie mogą wymagać od beneficjentów programu dla szkół udokumentowania zapłaty za produkty, gdy prawodawstwo unijne i krajowe nie ustanawiają takiego wymogu. Uzasadniona pomoc finansowa może opierać się na pokwitowaniach dostarczanych produktów bez konieczności przedstawiania dokumentów zapłaty.