Zajęcie pasa drogowego bez zharmonizowanego zezwoleń zarządcy drogi, poprzez umieszczenie reklam, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wymiarze dziesięciokrotnym stawki opłaty, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.

Postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozstrzygnięcie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii cywilnej o własność lokalu. Brak decyzji w tej materii uniemożliwia merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego co do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

W przypadku szkół artystycznych formalny status ucznia w dniu sprawozdawczym decyduje o prawidłowości wykazania w SIO, niezależnie od rzeczywistego udziału w zajęciach, o ile nie doszło do skreślenia z listy uczniów w trybie przewidzianym przez przepisy ustawy o systemie oświaty.

Dopuszczenie zajęcia pasa drogowego pod reklamę wymaga zgody zarządcy drogi, a brak takowej stanowi niewystarczalny element uzasadniający nałożenie kary. Niezasadność kasacji wskazuje na prawidłowe zastosowanie ustawy o drogach publicznych. Zarzuty proceduralne i argumenty o znikomości naruszenia nie wpływają na legalność wymierzonej kary, decyzja SKO pozostaje w mocy.

NSA stwierdził, że prawidłowe ustalenia faktyczne i procedura w postępowaniu administracyjnym uzasadniały nałożenie kary pieniężnej na C. Sp. z o.o. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, podkreślając brak konieczności sporządzenia mapy prawnej dla uznania naruszenia.