Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko WSA, że wydanie decyzji o rejestracji pojazdu bez wymaganej homologacji stanowiło oczywiste naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące. Obowiązywał bezwzględny wymóg posiadania dokumentu homologacji w momencie rejestracji pojazdu.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, potwierdzając zgodność nałożonej kary z prawem krajowym oraz brak możliwości zastosowania unijnych wolności wewnętrznego rynku UE.

W przypadku niespełnienia któregokolwiek z kryteriów horyzontalnych przedsięwzięcie podlega ocenie negatywnej, co nie pozwala na kontynuowanie oceny na dalszych etapach, bez względu na okoliczności korekty kosztów przez Gminę, zgodnie z regulaminem Krajowego Planu Odbudowy.

W przypadku braku dokumentów homologacyjnych wymaganych przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE, naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. może być uznane za oczywiste, lecz dopiero jego istotne skutki gospodarczo-społeczne przesądzają o rażącym charakterze.

W sprawie o sygn. I SA/Ol 203/23 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zobowiązanie beneficjenta do zwrotu środków z umowy o dofinansowanie ze względu na naruszenie zasady konkurencyjności, mimo potencjalnego charakteru szkody, jest zasadne i zgodne z prawem unijnym oraz krajowym.

Nieprzestrzeganie przez członka komitetu audytu obowiązku aktywnego i udokumentowanego monitorowania sprawozdawczości finansowej oraz systemów zarządzania ryzykiem stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej przez KNF.

Nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych mogą skutkować obowiązkiem zwrotu dofinansowania; decyzja Zarządu Województwa Lubelskiego o takim zwrocie była zgodna z prawem i została utrzymana przez sąd.

Nieobiektywizowane kryteria oceny prac egzaminacyjnych w ramach egzaminu adwokackiego, w świetle art. 78d i 78e u.p.a., mogą skutkować rewizją rozstrzygnięć przez sąd administracyjny z uwagi na naruszenie zasad proceduralnych oraz wymagają wiarygodnej podstawy dla oceny negatywnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że działki stanowiące część pasa drogowego są niepodatne na zasiedzenie w kontekście postępowania o kary pieniężne za ich zajęcie bez zezwolenia, a wpis w księgach wieczystych wyznacza domyślnie rzeczywisty stan własnościowy.

Za umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi, naliczenie kary pieniężnej jest uzasadnione. Decyzja organu nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, tym samym stwierdzenie jej nieważności jest bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a zarzuty dotyczące błędnej wykładni prawa oraz rażącego naruszenia przepisów nie zostały wykazane, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie nie doszło do naruszeń prawa procesowego ani materialnego skutkujących nieważnością postępowania ani wpływających na ocenę egzaminu M. S. Ocena komisji egzaminacyjnej była prawidłowa.

Sąd stwierdził, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym w pasie drogowym wymaga zezwolenia, a jego brak może skutkować nałożeniem kary pieniężnej bez uzasadnienia stwierdzenia nieważności takiej decyzji.

Skarga kasacyjna K.W. została oddalona jako nieoparta na usprawiedliwionych podstawach, a wyrok WSA podtrzymujący decyzję Komisji Egzaminacyjnej II stopnia uznany za zgodny z prawem, w szczególności z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz normami ustawy - Prawo o adwokaturze.

Minister Sprawiedliwości jest zobowiązany do odwołania notariusza po ukończeniu 70 roku życia, jednak regulacja ta musi być zbadana pod kątem zgodności z unijnymi zasadami równego traktowania i proporcjonalności względem celów polityki zatrudnienia.