Przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych kreuje odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Brak licencji i wymaganych dokumentów uprawnia do nałożenia kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. w sprawie kary za naruszenia czasu pracy kierowców oddalona. Ustalono zgodność decyzji GITD z prawem - prawidłowa organizacja pracy kierowców nie została zapewniona przez spółkę.

Skarga kasacyjna w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do obowiązkowego szczepienia dziecka jest niezasadna, gdyż zarzuty skargi nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy, a wymagania formalne kasacji nie zostały spełnione.

Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając skargę kasacyjną M.W., potwierdził, że przewóz osoby pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych stanowi naruszenie przepisów o przewozie okazjonalnym, uzasadniając nałożenie kary administracyjnej.

Obowiązek szczepień ochronnych, wynikający z ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, jest prawidłowo nałożony na mocy prawa materialnego, a komunikaty GIS nie wpływają na jego legalność; zastosowane środki egzekucyjne są proporcjonalne i zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż brak pouczenia przez Urząd Patentowy RP o możliwości nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez znak towarowy stanowi naruszenie procedury, skutkujące uchyleniem decyzji odmownej oraz wyroku sądu administracyjnego.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym jest wymagalny z mocy obowiązującego prawa, a wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 9 maja 2023 r. nie zmienia tej wymagalności w związku z zachowaniem mocy prawnej niektórych jego elementów do czasu upływu odroczenia skutku derogacyjnego.

W razie stwierdzenia wielokrotnych poważnych naruszeń przepisów transportowych (BPN), organ ma podstawę prawna do uznania utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego. Przedsiębiorstwo powinno wykazać inicjatywę w eliminacji zagrożeń i zapewnieniu zgodności z normami prawnymi.

Rozporządzenie Rady Ministrów, nakładające obowiązek zakrywania nosa i ust, wykraczało poza delegację ustawową, co naruszało art. 92 Konstytucji RP. Decyzje wydane na jego podstawie stwierdzono jako nieważne z art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 135 p.p.s.a.

Postanowienie Ministra Zdrowia o nałożeniu grzywny na A.K. w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych zostało utrzymane w mocy z powodu poprawnego zastosowania przepisów u.p.e.a. Egzekucja administracyjna została uznana za prawidłową, a skarga kasacyjna za niezasadną.

Wykonywanie przewozu regularnego specjalnego bez wymaganego zezwolenia przez przewoźnika skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, której miarkowanie na podstawie k.p.a. nie jest możliwe, gdy kwestię tę reguluje odrębna ustawa szczególna.

Obowiązek poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym jest bezpośrednio wynikający z przepisów ustawowych i musi być egzekwowany, chyba że istnieją przeciwwskazania medyczne. Skarga kasacyjna oddalona wskutek braku wykazania naruszenia prawa materialnego i procesowego przez organy administracyjne.

Zarządzenie przez KNF kary pieniężnej dla członka rady nadzorczej spółki za zaniechania nadzorcze było w granicach prawa, z uwzględnieniem ustaw COVID-19, co potwierdza NSA, podkreślając indywidualną odpowiedzialność i brak automatyzmu w orzeczeniu sankcji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko WSA, że wydanie decyzji o rejestracji pojazdu bez wymaganej homologacji stanowiło oczywiste naruszenie prawa, lecz nie było ono rażące. Obowiązywał bezwzględny wymóg posiadania dokumentu homologacji w momencie rejestracji pojazdu.