Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia przez profesjonalnego przedsiębiorcę, nawet działającego w zakresie użyteczności publicznej, nie uprawnia do odstąpienia od kary pieniężnej, jeśli naruszenie trwało długi czas i nie było znikome.

Skarga kasacyjna Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca została oddalona. Naruszenie art. 24 k.p.a. poprzez udział tej samej osoby w ocenie wniosku wsparcia uznano za istotne, co potwierdza zasada bezstronności przy dokonywaniu ocen merytorycznych przedsięwzięć.

W przypadku naruszenia obowiązków związanych z terminowym uiszczaniem składek na ubezpieczenia społecznie, pracodawca zobowiązany jest do zwrotu środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przeznaczonych na dofinansowanie wynagrodzeń, w szczególności gdy uchybienia te dotyczą wszystkich pracowników, nie tylko niepełnosprawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rażące naruszenie obowiązków zawodowych przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym uzasadnia zastosowanie kary zawieszenia uprawnień zawodowych, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Dla uzyskania zezwolenia na umieszczenie obiektów w pasie drogowym niezbędne jest wykazanie szczególnie uzasadnionego przypadku. Zamiar prowadzenia działalności handlowej nie spełnia tego kryterium, co uzasadnia odmowę przez zarządcę drogi.

Sąd administracyjny orzeka, że ustalenie powierzchni reklamy w pasie drogowym bez wymaganej zgody musi być jednoznaczne i właściwie udokumentowane; brak metod pomiarowych, narusza przepisy k.p.a. i wpływa na legalność kary za zajęcie pasa drogowego.

Oznakowanie produktu jako "mleko modyfikowane" w sytuacji niezgodności jego składu z definicją legalną mleka narusza przepisy UE i polskie dotyczące jakości handlowej oraz wprowadza w błąd konsumentów, co uzasadnia zakaz wprowadzenia do obrotu tego produktu.

W okolicznościach sprawy wobec dużego podobieństwa oznaczeń oraz tożsamości lub wysokiego podobieństwa towarów i usług, a także możliwości wprowadzenia przeciętnego odbiorcy w błąd, zgłoszeniu nie przyznano ochrony prawnej. Sprzeciw został słusznie uznany w całości.

Otworzenie postępowania sanacyjnego nie wyklucza przyznania dofinansowania, gdy zastosowanie ma wyjątek z art. 1 ust. 4 lit. c Rozporządzenia 651/2014, dotyczący trudnej sytuacji wywołanej pandemią COVID-19. Unijny ustawodawca dopuścił pomoc dla firm ze względu na kontekst pandemiczny.

Zaniechanie uwzględnienia normy szczególnej z art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia nr 651/2014, pozwalającej na przyznanie pomocy publicznej mimo formalnych przesłanek trudnej sytuacji ekonomicznej, stanowi naruszenie prawa materialnego, wymagające uchylenia decyzji i orzeczeń sądowych opartych na błędnej wykładni.