Domniemanie wiarygodności wpisów w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego może być obalone jedynie poprzez skuteczne przeciwdowody. Wpis urzędowy w Rejestrze decyduje o odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych.

Administracyjna kara pieniężna za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia informacji do CRBR jest uzasadniona, jeżeli waga naruszenia nie jest znikoma, a okoliczności sprawy nie predysponują do odstąpienia od jej nałożenia. Zaniechanie zgłoszenia w terminie według art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy nie spełnia przesłanek art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Zmiana nazwy producenta towaru importowanego nie wyklucza zastosowania wyższej stawki cła antydumpingowego, jeśli towarzyszyła jej istotna reorganizacja przedsiębiorczej grupy, co uzasadnia decyzja organów celnych.

NSA utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu ze względu na sprzedaż osobie małoletniej, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenie zakazu, co wyjątkowo wyłącza wymóg wykazywania winy sprzedawcy.

Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. podlega oddaleniu, gdyż zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez WSA oraz PARP nie zostały uzasadnione. Ocena projektu przez PARP oraz akceptacja tej oceny przez WSA była zgodna z przepisami ustawy wdrożeniowej.

Skarga kasacyjna H. Sp. z o.o. przeciwko decyzji o odmowie płatności ekologicznej została oddalona, gdyż strona nie wykazała tytułu prawnego do działek, a zgoda współwłaścicieli nie była udzielona, co czyniło decyzję organu zgodną z prawem.

Brak podstaw do zmiany decyzji o cłach antydumpingowych i podatku VAT przez organy celne, ze względu na zasadność ustaleń dotyczących zmiany producenta i prawidłowości nałożonej stawki cła antydumpingowego zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej.

Wydanie przez organ odwoławczy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzji ograniczającej się wyłącznie do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji, bez jednoczesnego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy albo umorzenia postępowania, stanowi naruszenie normy kompetencyjnej o charakterze bezwzględnie obowiązującym.

Skarga kasacyjna na decyzję organu celnego i WSA w sprawie cła antydumpingowego oraz VAT odrzucona. NSA uznał stosowanie podwyższonego cła za prawidłowe w świetle nowych ustaleń organizacyjnych producenta.

Stan prawomocności wyroku oddalającego skargę na decyzję administracyjną zamyka drogę do postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności, chyba że wskazane zostaną nowe okoliczności istotne dla wyniku sprawy, nieobjęte wcześniejszą kontrolą sądową.

Decyzja administracyjna o negatywnym uzgodnieniu koncesji na wydobycie kopalin jest zgodna z obowiązującym studium uwarunkowań i niepodlegająca zmienności pod wpływem późniejszych okoliczności faktycznych, w tym uchwalenia miejscowego planu po wydaniu decyzji.

Odmowa odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia do CRBR była zgodna z prawem. Zastosowanie zasady proporcjonalności oraz obiektywistyczna ocena wagi naruszenia prawa, wykluczały możliwość zastosowania art. 189f § 1 k.p.a. – naruszenie miało charakter długotrwały i było istotne dla interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak podstaw do sumowania kar za przekroczenie norm w transporcie drogowym nie wpływa na wysokość nałożonej kary, o ile suma kar przekracza ustaloną ustawowo granicę, co skutkuje oddaleniem skargi na decyzję o nałożeniu kar.

Brak podstaw do przyznania pomocy na podstawie § 3 ust. 3 rozporządzenia z 21 kwietnia 2023 r., gdy rolnik nabywa zboża, będąc jednocześnie podmiotem skupującym w związku z produkcją zwierzęcą.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się przepisem art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną, uzasadnioną niewłaściwym sformułowaniem zarzutów kasacyjnych, które nie spełniają wymogów p.p.s.a., nie pozwalając tym samym na skuteczne postępowanie kontrolne.

Oddalenie skargi kasacyjnej Spółki było uzasadnione, ponieważ nie wykazano naruszeń procedur prawnych ani prawa materialnego przez sądy. Zarzuty w skardze kasacyjnej nie podważały skutecznie ustaleń faktycznych ani zastosowania prawa przez Sąd I instancji.

Zarządzenie NSA: Stwierdzenie braku podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na decyzję o rejestracji pojazdu z oczywistym, lecz nie rażącym naruszeniem prawa zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz doprecyzowanie zakresu zgodności prawa krajowego z przepisami unijnymi dotyczącymi homologacji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Starostę Wałeckiego było prawidłowo uznane przez WSA jako uzasadnienie uchylenia decyzji SKO, przy braku istotnych wątpliwości interpretacyjnych co do wymogów homologacji.