Prawomocny wyrok sądu karnego, wskazujący na popełnienie przestępstw przez diagnostę, stanowi wystarczającą przesłankę dla organu administracyjnego do cofnięcia uprawnień zawodowych, zgodnie z art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przy uwzględnieniu jego prewencyjnego charakteru.
Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi opierać się na konkretnym przepisie prawa materialnego, a jego brak wyklucza status strony. Postępowania dotyczące weryfikacji jakości produktów leczniczych mogą być inicjowane wyłącznie z urzędu przez właściwe organy.
Skarga kasacyjna organu pozostaje bez zasługi na uwzględnienie, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który ustalił, że Zarząd Województwa Śląskiego naruszył zasady oceny projektowej.
NSA uchylił wyrok WSA uznając go za naruszający przepisy proceduralne, w tym z art. 141 § 4 p.p.s.a., co miało znaczący wpływ na wynik sprawy, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.
W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.
Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.
Opóźnienie lotu, będące wynikiem zarówno nadzwyczajnych okoliczności, jak i zwykłych usterek, nie obliguje przewoźnika lotniczego do wypłaty odszkodowania, gdy czas opóźnienia spowodowany zwykłymi usterkami nie przekracza minimalnego progu określonego w art. 7 rozporządzenia 261/2004.
Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie zobowiązania do zwrotu środków z umowy o dofinansowanie projektu z powodu nieprawidłowego dokumentowania rozeznania rynku i płatności gotówkowych, skutkującego potencjalną szkodą dla budżetu UE.
Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.
Wezwanie do zmiany wniosku złożonego w konkursie publicznym, wystosowane przez organ administracyjny, nie jest czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie konkretyzuje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
NSA uchylając wyrok WSA w Warszawie, uznał konieczność ponownego rozpoznania sprawy z uwagi na zarzucane naruszenia proceduralne i niewystarczającą ocenę materialnoprawną dotyczącą przedawnienia zobowiązania zwrotu dofinansowania unijnego.
Oddalenie skargi kasacyjnej H. Sp. z o.o. przez NSA z powodu niewykazania naruszenia prawa materialnego i proceduralnego w zakresie przyznania płatności wsparcia bezpośredniego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wiążąca informacja taryfowa obowiązuje jedynie w granicach jej treści, a organy celne mogą nakładać cło antydumpingowe według prawidłowego kodu taryfowego zgodnie z regulacjami unijnymi, pomimo zgłoszonego innego kodu przez podmiot gospodarczy.