Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddalił skargę producentki rolnej S.G., uznając prawidłowość wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie odmowy przyznania pomocy finansowej, odnosząc się do poprawności wykładni i zastosowania przepisów prawa materialnego i procesowego.

Importowane elementy konstrukcyjne, które nie stanowią kompletnej szklarni z uwagi na brak ścian i dachu, nie mogą być klasyfikowane jako prefabrykowane budynki (kod TARIC 9406 90 31 00), lecz jako konstrukcje z żelaza (kod TARIC 7308 90 98 90), co uzasadnia zastosowanie zakazu importu i odmowę zwolnienia do obrotu.

Producent rolny będący jednocześnie podmiotem skupującym zboża seryjnie zakupowane od innych podmiotów nie kwalifikuje się do uzyskania pomocy w ramach środków wsparcia nadzwyczajnego, jeśli skupowane produkty nie pochodzą z własnej produkcji rolniczej.

Sąd administracyjny, orzekając w niniejszej sprawie, uznaje za zgodne z prawem wydanie decyzji o zwrocie środków przyznanych na ochronę miejsc pracy w przypadku niezłożenia w terminie kompletnego rozliczenia dofinansowania, podlegającym obowiązkowi zwrotu w całości.

Termin wskazany w art. 2 ust. 3 rozporządzenia 2023/1343 ma charakter materialnoprawny. Po jego upływie przyznanie wsparcia unijnego staje się prawnie niemożliwe, niezależnie od etapu prowadzonego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego było zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca utracił rękojmię należytego prowadzenia apteki, co jest podstawą obligatoryjnego cofnięcia zezwolenia według art. 37ap ust. 1 pkt 2 Prawa farmaceutycznego.

Przepis art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie uprawnia do żądania dokumentacji od podmiotu prowadzącego aptekę ogólnodostępną w sytuacji braku procedury inspekcji lub kontroli. Sądowy nadzór nad organami administracyjnymi wykazał zastosowanie przepisu z naruszeniem fundamentalnych zasad proceduralnych.

Skarga kasacyjna została oddalona z powodu braku wykazania faktycznego na nieprawidłowe wykorzystanie dotacji do celów oświatowych, nakładając na beneficjenta obowiązek właściwego dokumentowania wydatków zgodnie z przepisami prawa.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepisy ustawy COVID-19 obligują do zwrotu całej pomocy w przypadku niespełnienia warunków rozliczenia, niezależnie od okoliczności podnoszonych przez skarżącą.

Finansowanie z dotacji wynagrodzenia Prezesa Fundacji odpowiadającego obowiązkom dyrektora placówki stanowi niezgodne z przeznaczeniem użycie środków publicznych, gdy zakres obowiązków dubluje funkcje zarządcze dyrektora, co uzasadnia zwrot dotacji wraz z odsetkami.

Brak złożenia wniosku o dofinansowanie w odpowiednim terminie, gdy spełnione są pozostałe przesłanki uzyskania pomocy, świadczy o tym, że pomoc nie była konieczna, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może stanowić samoistnej podstawy do żądania dokumentacji poza ramami inspekcji lub kontroli, co oznacza, że nałożenie kary na przedsiębiorcę na tej podstawie jest nieuzasadnione.

Przepis art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie upoważnia organu do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wprowadzanie wyjątków od zasady wolności gospodarczej wymaga podstawy prawnej, której brak uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego karygodnego.