Stwierdzenie choroby zawodowej w rozumieniu art. 2351 Kodeksu pracy nie wymaga dowiedzenia bezpośredniego wpływu warunków pracy u konkretnego pracodawcy na powstanie choroby, wystarczające jest wysokie prawdopodobieństwo istnienia związku przyczynowego.
Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, o ile podjęto odpowiednie kroki w celu wykluczenia przeciwwskazań medycznych; procedury nadzoru sanitarnego wykonane zgodnie z prawem nie naruszają norm administracyjnych.
NSA stwierdził, że C. Sp. z o.o. naruszyła przepisy o drogach publicznych, zajmując pas drogowy bez zezwolenia. Zgromadzone dowody potwierdziły zasadność kary. Skarga kasacyjna była niezasadna, a wyrok WSA w mocy.
W sytuacji bezprawnego zajęcia pasa drogowego przez umieszczenie reklam, decyzja administracyjna utrzymująca karę pieniężną jest zgodna z prawem, gdy ustalenia faktyczne opierają się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu.
Zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt podlegający karze zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Dowody zebrane przez organ administracyjny były wystarczające, a skargę kasacyjną uznano za nieuzasadnioną.
Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.
W obecności dostatecznych dowodów, takich jak protokoły kontroli i dokumentacja fotograficzna, brak specjalistycznych dokumentów geodezyjnych nie uniemożliwia ustalenia naruszenia pasa drogowego, za które organ uprawniony może nałożyć karę pieniężną.
Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.
NSA potwierdził zasadność nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy o transporcie drogowym, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieuzasadnione i oddalając ją. Uznano poprawność ocen dowodowych oraz uzasadnienia Sądu I instancji.