Skarga kasacyjna, nieuwzględniająca istniejących zarzutów naruszenia prawa procesowego i nieprecyzyjnie określająca przepisy prawa materialnego, nie może prowadzić do uchylenia wyroku sądu niższej instancji, gdyż sąd kasacyjny jest związany granicami skargi.

Wykonywanie transportu drogowego bez stosownej licencji oraz niespełnienie wymogów konstrukcyjnych dla przewozu okazjonalnego uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie naruszają zasady równości i swobody gospodarczej, zgodne są z Konstytucją RP i prawem UE.

Podstawy do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak "INTELGRAF SYSTEMS" w oparciu o art. 132(1) p.w.p. zostały prawidłowo uznane przez Urząd Patentowy za spełnione, w szczególności w zakresie czerpania nienależnych korzyści z renomy znaku "INTEL".

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przy kalkulacji dotacji dla przedszkoli uwzględnia się jedynie wydatki na prowadzenie gminnych przedszkoli, co wyklucza wykorzystanie wydatków przeznaczonych dla szkół podstawowych. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona.

Brak połączenia spraw przez WSA Białystok nie narusza prawa, a decyzja ta nie miała znaczącego wpływu na wynik. Skarga kasacyjna oddalona, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., a wyrok WSA pozostaje w mocy.

Brak połączenia spraw przez WSA nie stanowi uchybienia procesowego wpływającego na wynik sprawy. Uprawnienie do łączenia spraw pozostaje w gestii sądu i nie musi być wykorzystywane obligatoryjnie. Skarga kasacyjna nieskutecznie zarzuciła w tym zakresie naruszenie art. 111 § 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej bez właściwej podstawy prawnej stanowi działanie bezskuteczne, a odmowa ta była sprzeczna z obowiązującymi przepisami. Skarga kasacyjna Burmistrza Miasta i Gminy B. nie zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na brak precyzyjnego wykazania uchybień w wykładni prawa przez sąd niższej instancji.

Decyzja Prezesa ARiMR o ustaleniu nienależnie pobranych środków finansowych została uchylona z uwagi na błędną wykładnię przepisów dotyczących demokratycznego zarządzania w grupach producentów oraz niewłaściwe przypisanie mocy wiążącej wynikom audytu, naruszając zasadę pogłębiania zaufania obywateli do państwa.

Skarga organu była zasadna: wszczęcie postępowania administracyjnego nastąpiło we właściwym terminie, wskutek czego orzeczenie WSA uchylono, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Skarga kasacyjna zarzucająca niewłaściwą ocenę dowodów i błąd organów celnych w unieważnieniu zgłoszeń celnych jest niezasadna. Organy celne działają zgodnie z przepisami prawa celnego, gdy brak jest ostatecznego dowodu wywozu towaru. NSA oddala skargę kasacyjną.

Decyzja o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza zasadność rozstrzygnięcia, iż beneficjent dotacji zobowiązany jest do rzetelnego dokumentowania wydatków zgodnych z przeznaczeniem dotacji. Brak prawidłowego dokumentowania skutkuje koniecznością zwrotu nadwyżki dotacji.