Nałożenie cła antydumpingowego na towary wysyłane z Kazachstanu, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2024/1287, było prawidłowe, a retrospektywne stosowanie tego środka było zgodne z prawem unijnym. Rozszerzające zastosowanie cła nie wymagało dowodzenia rosyjskiego pochodzenia towaru.

Złożenie protestu w przedmiocie oceny projektu finansowanego ze środków europejskich wymaga jednoznacznego identyfikowania zaskarżanych kryteriów, co wyklucza ponowną ocenę niezawartych w proteście kryteriów. W konsekwencji, brak literalnego wskazania niektórych kryteriów wyklucza kontrolę sądową ich oceny.

Skarga kasacyjna A. S. dotycząca cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług jest bezzasadna z uwagi na prawidłowe zastosowanie przepisów unijnych, a procedury celne i podatkowe nie zostały naruszone. Zarzuty dotyczące faktycznego pochodzenia towaru i retroaktywności cła uznano za nieuzasadnione.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2024/1287 skutecznie rozszerza ostateczne cło antydumpingowe na towary wysyłane z Kazachstanu i Turcji niezależnie od kraju ich pochodzenia, co uprawnia do jego poboru według przepisów retroaktywnych.

Wprowadzenie środków polityki handlowej w postaci rozszerzonego cła antydumpingowego jest zgodne z rozporządzeniem unijnym, a rozszerzenie to nie wymaga dowodzenia pochodzenia z Rosji, lecz związane jest z ich wysyłką z Kazachstanu. Zmiana wartości celnej skutkuje prawidłowym przeliczeniem podatku VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawne rozciągnięcie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz towarów z Kazachstanu miało podstawę w unijnych regulacjach, skutecznie komunikowanych i obowiązujących przed zakończeniem importu.

Produktu w postaci aromatu kawowego, będącego mieszaniną substancji zapachowych stosowanych w przemyśle spożywczym, nie należy kwalifikować do kodu CN 2103 90 90 (przyprawy), lecz właściwą klasyfikacją jest CN 3302 10 90, obejmujący mieszaniny zapachowe przeznaczone do produkcji przemysłowej.

Skarga kasacyjna dotycząca nałożenia rozszerzonego ostatecznego cła antydumpingowego została oddalona z uwagi na zgodność zastosowania regulacji unijnych celnych oraz brak dowodów świadczących o niezasadności naliczenia cła.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz wyliczenie dodatkowego podatku od towarów i usług jako zgodne z przepisami prawa unijnego oraz krajowego, potwierdzając prawidłowość decyzji administracyjnej i oddalając skargę kasacyjną.

Umowa zawarta przez C. S.A. była umową o świadczenie usług, a nie umową o dzieło, co skutkowało obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego dla podmiotu realizującego umowę. Wyrok NSA potwierdził zgodność z prawem decyzji Prezesa NFZ oraz odrzucił argumentację o błędnej kwalifikacji prawnej umowy.

Ocena projektu skarżącej spółki przez PARP została uchylona przez NSA z powodu nieprzeprowadzenia przez WSA pełnej i rzeczywistej kontroli poprawności merytorycznej oceny projektu, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Rozporządzenie wykonawcze umożliwia retrospektywne stosowanie ceł antydumpingowych na towary wysyłane z krajów trzecich, niezależnie od ich rzeczywistego pochodzenia, jeśli właściwe przepisy unijne przewidują taką regulację.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odsetki od składek mogą być umarzane na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zadłużenie dotyczy składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, gdyż te są wyłączone z umorzenia przez art. 30 u.s.u.s.

Kluczowe znaczenie ma miejsce wysyłki, a nie pochodzenia towaru, dla nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego, zgodnie z unijnym rozporządzeniem rozszerzającym cła na produkty wysyłane z Kazachstanu. Potwierdzenie prawidłowości decyzji organu nakładającego cło i podatek wskutek niewykazania pochodzenia towaru.

Odmowa zgody na podjęcie przez notariusza dodatkowego zajęcia musi się opierać na wykazanym uchybieniu powadze zawodu. Brak uzasadnienia dla reklamowego charakteru zajęcia wyłącza możliwość uznania go za sprzeczne z zawodową etyką notariusza.

Umowa zawarta przez płatnika z ubezpieczoną, mająca na celu przygotowanie choreografii, nie stanowiła umowy o dzieło; była umową o świadczenie usług, co uzasadnia nałożenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego na ubezpieczoną w spornym okresie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że zgodnie z art. 36 ust. 1 u.p.i.s., organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej mogą naliczać opłaty za czynności związane z nadzorem sanitarnym bez konieczności wykazywania ich ponadstandardowego charakteru.

W postępowaniu dotyczącym opłat za czynności zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wymagane jest jedynie wykazanie ich związku z realizacją ustawowych zadań, bez potrzeby różnicowania ich na standardowe i ponadstandardowe.

Nałożenie cła antydumpingowego na towary importowane z Kazachstanu jest zgodne z prawem unijnym, niezależnie od ich rzeczywistego pochodzenia. Rozporządzenie unijne dotyczące ceł obowiązywało retrospektywnie i nie wymagało dowodzenia pochodzenia towarów z tego regionu.

Umowa zawarta między Spółką a Uczestniczką była umową o świadczenie usług, a nie umową o dzieło, dlatego Uczestniczka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy do zlecenia, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach.