Decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydana na podstawie ostatecznego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego przeciwwskazania zdrowotne, ma charakter związany i nie podlega merytorycznej weryfikacji przez organ administracji.
Użycie nazwy "mleko modyfikowane" w odniesieniu do artykułu rolno-spożywczego będącego napojem na bazie mleka, które nie spełnia standardów określonych w przepisach wspólnotowych, jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie przepisów o jakości handlowej żywności.
Nazwa produktu "mleko modyfikowane" narusza przepisy dotyczące etykietowania żywności, zatem zakaz jego sprzedaży jest zgodny z prawem. Sąd potwierdza, że użycie terminów zarezerwowanych, jak "mleko", wymaga spełnienia szczegółowych wymogów prawnych.
NSA podtrzymał wyrok WSA uchylający decyzje organów I i II instancji nałożenia kary pieniężnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, uznając naruszenie przepisów postępowania w ocenie dowodów jako istotne, wpływające na wynik sprawy.
Skarga kasacyjna R. P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek dla stwierdzenia nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Użycie nazwy "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego niemleczne składniki narusza przepisy prawa unijnego dotyczące nazewnictwa produktów mlecznych, a produkt taki uznaje się za zafałszowany. Zakaz jego wprowadzenia do obrotu nie narusza zasady proporcjonalności. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Produkt oznaczony nazwą "mleko modyfikowane", niespełniający wymogów dla produktów mlecznych określonych w rozporządzeniu nr 1308/2013, stanowi fałszywie oznakowany artykuł rolno-spożywczy, co zgodnie z art. 3 pkt 10 u.j.h. skutkuje zakazem jego wprowadzenia do obrotu.
Produkt oznaczony nazwą "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów wynikających z prawa unijnego i lokalnego dotyczących środków spożywczych, a jego oznaczenie może wprowadzać konsumentów w błąd, naruszając przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Sąd pierwszej instancji uchylił decyzję GIS, podkreślając, że brak powołania dodatkowych dowodów skutkował istotnym naruszeniem procedury administracyjnej, uniemożliwiając GIS prawidłową ocenę dot. kwalifikacji żywności.
Starosta jest zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku istnienia ostatecznego orzeczenia psychologicznego stwierdzającego przeciwwskazania psychologiczne do kierowania pojazdami. Decyzja ta nie ma charakteru uznaniowego.
Skarga kasacyjna, stwierdzając naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez organy, została oddalona, podtrzymując uchylenie ich decyzji wobec naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż brak wcześniejszego zawiadomienia o kontroli sanitarnej był zgodny z przepisami prawa krajowego i unijnego, a siedmiodniowy termin na rozpoznanie zażalenia przez organ odwoławczy został dochowany.
Skarga kasacyjna A. S. przeciwko wyrokowi WSA w Poznaniu została oddalona. Przerwanie egzaminu dla kierujących pojazdami uznano za niezasadne wobec niewystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia uczestników ruchu drogowego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestia wadliwych przeglądów technicznych i tachografu, dokonanych poza UE, uzasadnia nałożenie kary zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, niezależnie od twierdzeń o znikomości naruszeń. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, a wyrok WSA pozostaje zgodny z prawem.