Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i egzekwowalny na podstawie przepisów prawa materialnego, a zarzuty niezgodności konstytucyjnej przepisów regulujących terminy szczepień były niezasadne.
Obowiązek poddania dzieci szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy, niezależnie od formy jego dookreślenia w aktach wykonawczych, a jego niewykonanie uzasadnia stosowanie środków egzekucyjnych.
Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej F. o naruszenie art. 18 ust. 1 u.r.t. stanowiło rażące naruszenie prawa. Organ powinien był wydać formalne postanowienie, a nie uczynił tego, co uzasadniało nałożenie kar finansowych.
NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, uznając, że brak pełnej i właściwej informacji o teleporadach narusza zbiorowe prawa pacjentów i że organ administracyjny miał podstawy do oceny dowodów w tak sprawie. Skarga kasacyjna okazała się częściowo zasadna.
Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynikający z przepisów prawa podlega przymusowej realizacji administracyjnej, a jego wymagalność weryfikowana jest przez badanie kwalifikacyjne. Odmowa poddania się badaniu kwalifikacyjnemu równoznaczna jest z naruszeniem obowiązku szczepień.
Konieczność przestrzegania obowiązku szczepień ochronnych wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o chorobach zakaźnych, a wyrok TK nie wpływa na legalność tych obowiązków. Obowiązki są wymagalne, a ich zaniechanie uzasadnia przymus egzekucyjny.
Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest nadal obowiązujący i wykonalny pomimo wadliwie ustalonej formy przez komunikaty GIS, a nie przez akt prawodawczy. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał obowiązek wynikający bezpośrednio z ustawy, oddalając skargę kasacyjną.
Decyzja o odmowie zmiany zakresu odtworzenia nawierzchni drogi, wydana na podstawie art. 155 k.p.a., jest zgodna z interesem społecznym związanym z bezpieczeństwem publicznym, co uzasadnia odmowę uwzględnienia słusznego interesu ekonomicznego strony skarżącej.