Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, rażące naruszenie prawa wymaga unieważnienia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej bez świadectwa homologacji, gdyż skutki społeczne nie mogą przeważać nad oczywistym naruszeniem przepisów prawa administracyjnego.

Rażące naruszenie prawa, przejawiające się w wydaniu decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

Rażące naruszenie prawa przy rejestracji pojazdu – z powodu braku dokumentu homologacyjnego – uniemożliwia uznanie decyzji za prawnie ważną, mimo ewentualnych skutków społeczno-ekonomicznych. Organ rejestracyjny musi przestrzegać jasnych i obowiązujących przepisów prawnych.

Zasada ogólna prawa Unii Europejskiej nakazuje zwrot odsetek od należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego.

Odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych przez organ celny, w okolicznościach potwierdzających naruszenie prawa UE, jest sprzeczna z zasadami ogólnymi prawa unijnego, które przewidują zwrot zapłaconych kwot wraz z odsetkami.

NSA uznaje za prawidłową decyzję o odmowie uznania miejsca czasowego składowania, podkreślając poprawność subsumpcji przepisów unijnego kodeksu celnego oraz brak naruszenia procedur administracyjnych przez organy celne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie egzekucji prowadzonej przez ZUS, gdyż zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spółka Q. Sp. z o.o. nie uzasadniła zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego, potwierdzając zasadność kontroli organów administracji w kwestii konfliktu interesów w projektach unijnych oraz zasadność decyzji o zwrocie środków.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w przypadku zwrotu należności celnych pobranych niezgodnie z prawem Unii Europejskiej, przysługują odsetki, mimo brzmienia art. 116 ust. 6 UKC, który winien być traktowany jako wyjątek od zasady ogólnej prawa unijnego.

Cofnięcie uprawnień diagnostycznych na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest obligatoryjne w przypadku stwierdzenia wydania zaświadczenia o pozytywnym wyniku bez przeprowadzenia badania, a decyzje te są zgodne z zasadą proporcjonalności.

W postępowaniu dotyczących zwolnienia spod egzekucji, decydujące znaczenie ma obowiązek wykazania przez zobowiązanego istnienia "ważnego interesu", co nie zostało udowodnione przez skarżącą spółkę; zatem zasadnie odmówiono wnioskowanego zwolnienia.

Brak spełnienia przez Rzecznika Finansowego wymagań art. 15zzzzzn² ustawy covidowej dotyczącego uchybień terminowych w okresie pandemii uzasadnia uchylenie decyzji sankcyjnej nałożonej decyzją administracyjną z uwagi na niedochowanie proceduralnych praw strony.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest prawidłowym zastosowaniem i wykładnią prawa, w tym art. 31 § 1 k.p.a., przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, co wyklucza naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego przez organy administracyjne.

Brak realizacji celów projektu oraz niewywiązywanie się z obowiązków umownych uzasadniają żądanie zwrotu pełnej kwoty dofinansowania przez beneficjenta, w sytuacji gdy projekt nie został zrealizowany w zgodzie z umową i nie dokonywano należytego informowania organów o przeszkodach w jego realizacji.

Brak podobieństwa między znakami GRIPEX a TOTAL GRIP wyklucza ryzyko konfuzji, zwłaszcza w obliczu różnic koncepcyjnych i słabej zdolności odróżniającej elementu 'GRIP', uzasadniając rejestrację zgłoszonego znaku.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającą skargi na decyzję o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu fundacji. Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia upadłości we właściwym czasie, na tle przepisów Ordynacji podatkowej, uzasadnia odpowiedzialność solidarną za zwrot dofinansowania.

Ocena prawna i ustalenia sądów administracyjnych są wiążące dla organu administracyjnego, a organy administracji winny wyjaśnić stan faktyczny w sposób kompletny, nie ograniczając się do danych rejestrowych, chyba że istnieje zmiana stanu prawnego lub faktycznego.

Zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, wymaga jednoczesnego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa; okoliczności osobiste strony nie są przesłankami determinującymi rozpoznanie tej instytucji.