Wykonywanie przewozu osób pojazdem niespełniającym wymogów dla taksówek, przez przedsiębiorcę posiadającego licencję taksówkową, stanowi naruszenie uprawniające do nałożenia kary administracyjnej za przewóz okazjonalny bez odpowiedniej licencji.

Zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środka poprawiającego właściwości gleby wydane podmiotowi, który nie jest producentem w rozumieniu art. 4 ustawy o nawozach i nawożeniu, jest dotknięte rażącym naruszeniem prawa i zasadnie może zostać unieważnione.

Zaistnienie braków formalnych przy uzupełnianiu zgłoszeń w systemie SENT, mimo formalnego odbioru towaru, może skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Odstąpienie od jej wymierzenia wymaga wykazania ważnego interesu podmiotu lub publicznego, którego Skarżąca nie udowodniła.

Czyn, o którym mowa w art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym nie wyklucza możliwości nałożenia kary pieniężnej za każde odrębne naruszenie przepisów zawartych w różnych załącznikach ustawy, nawet jeśli naruszenia te zostały stwierdzone w ramach jednej kontroli.

Nałożenie kar pieniężnych na podstawie odrębnych ustaw o transporcie drogowym oraz prawie ruchu drogowego, za to samo naruszenie, jest dopuszczalne z uwagi na odmienność chronionych dóbr i zakresów regulacji, co nie narusza zasady ne bis in idem.

Naczelny Sąd Administracyjny nie odnajdując przesłanek naruszenia prawa przez Sąd pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną M.-T. Sp. z o.o. stwierdzając, że w postępowaniu nie wystąpiły błędy mogące istotnie wpłynąć na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do podważenia decyzji organu, nawet wobec nierozpoznania wniosków o ulgi podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu ciężko naruszała prawo przez brak wymaganych dokumentów, co uzasadnia jej nieważność, wbrew uznaniu jej za zgodną z zasadami stabilności decyzji administracyjnej.

Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące braku dokumentu homologacyjnego w procesie rejestracji pojazdu, jest oczywiste i stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej, niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.

Skarga kasacyjna spółki T.P. S.A. na decyzję o zwrocie dofinansowania z funduszy unijnych została oddalona; relacje przedsiębiorstw nie wpływają na ocenę statusu MŚP.

Wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej czynności egzekucyjnych nie może skutecznie podważać prawidłowości tej egzekucji, jeżeli nie wykaże się istnienia istotnego wpływu zarzucanych uchybień na wynik sprawy oraz uchwały o rozłożenie na raty składek. Egzekucja administracyjna powinna być prowadzona zgodnie z ustawowym obowiązkiem nawet w trakcie rozpatrywania wniosków o ulgi.

Umowa zawarta między C. S.A. a wykonawcą ma charakter umowy o świadczenie usług, co powoduje, że wykonawca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż uchylenie czynności egzekucyjnych zgodnie z art. 58 §2 u.p.e.a. wymaga łącznego zaistnienia przesłanek: ważnego interesu zobowiązanego, braku sprzeczności z interesem wierzyciela oraz nabycia praw przez osoby trzecie. Brak spełnienia chociaż jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość uchylenia czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził prawną dopuszczalność kontynuowania egzekucji pomimo oczekujących wniosków o ulgi w spłacie, wskazując na brak przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikających z art. 59 § 1 u.p.e.a., oddalając skargę M. Sp. z o.o.