Pierwotna i trwała niewykonalność decyzji administracyjnej z uwagi na brak prawnego tytułu do zajęcia cudzej nieruchomości uniemożliwia jej wykonanie, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Organy administracji powinny rozstrzygać o obowiązkach publicznoprawnych w sposób zapewniający ich skuteczne wykonanie bez konieczności odwoływania się do instrumentów cywilnoprawnych

Organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mają prawo, na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, do określenia szczegółowego trybu i zakresu rozliczeń dotacyjnych, w tym wymaganych danych rozliczeniowych.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki musi być proporcjonalne do charakteru naruszeń prawa farmaceutycznego; odpowiedzialność obejmuje nadzór nad personelem i wybór systemów, a ewentualne błędy w uzasadnieniu przez WSA wymagają ponownej oceny w świetle ustalonego materiału dowodowego.

Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym z koniecznością wykazania jedynie faktu naruszenia, niezależnie od winy (art. 92a ust. 2 u.t.d.), co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna T. w G. na wyrok WSA w Warszawie, dotycząca zarzutu zbyt szerokiego określenia zakresu kontroli przez GITD i pominięcia materiału dowodowego, została oddalona. NSA uznał, że procedura kontrolna była przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z ustawą o transporcie drogowym.

Organ zarządzający ruchem obowiązany jest odrzucić projekt organizacji ruchu niezgodny z przepisami dotyczącymi urządzeń bezpieczeństwa drogowego. Przekroczenie tej kompetencji stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące nieważnością aktu administracyjnego.

Z uwagi na brak precyzji w zarzutach skargi kasacyjnej oraz nieudowodnione naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez uchwałę Rady Miejskiej w B., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wspólników S.C.

Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, że moment ustania nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych, a nie termin zakończenia ich trwałości, jest kluczowy dla określenia początku biegu terminu przedawnienia roszczenia o zwrot środków.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. Z., uznając, iż nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby wpłynąć na wynik sprawy, a skuteczne doręczenie z użyciem doręczenia zastępczego było prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu organiczno-mineralnego środka poprawiającego właściwości gleby jest uzasadnione, gdy przekroczone zostaną dopuszczalne normy zanieczyszczeń, wykazując tym samym zagrożenie dla zdrowia i środowiska, nawet jeśli przedsiębiorca podważa badania przez organ sporządzone.

Prawomocny wyrok karny skazujący egzaminatora za przyjęcie korzyści majątkowej jest wystarczającą podstawą do unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy, niezależnie od udziału osoby egzaminowanej w procederze korupcyjnym.

NSA uznaje prawidłowość decyzji o nałożeniu kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Zespół pojazdów przekroczył dozwoloną liczbę pojazdów, co uzasadniało karę. Procedura ważenia i uzasadnienie rejestracyjne były właściwe.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przepis art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach rolnych jest zgodny z prawem UE oraz Konstytucją RP. Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów Skarbu Państwa dla przyznania płatności jest zasadny i proporcjonalny.

Obowiązek uiszczania opłat abonamentowych powstaje z chwilą skutecznej rejestracji odbiorników RTV i trwa do ich formalnego wyrejestrowania, niezależnie od faktycznego użytkowania odbiorników. Skarga kasacyjna, kwestionująca skuteczność rejestracji z powodu braku umocowania pracownika, została oddalona.

Odmowa przyznania płatności ekologicznej z uwagi na niespełnienie formalno-prawnego obowiązku przedłożenia zaświadczenia o posiadanych zwierzętach przez podmiot nie będący ich właścicielem, nie jest zasadna, gdyż obowiązek ten niweczy możliwość realizacji celów programu w zakresie wspierania dobrostanu zwierząt.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu dotycząca umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne jest bezzasadna; zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego nie zostały potwierdzone.