W postępowaniach dotyczących zezwoleń na lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej, decyzja zarządcy drogi powinna być oparta na pełnej analizie danych o ruchu drogowym oraz szczegółowej ocenie wpływu na bezpieczeństwo ruchu zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych.

Uznaje się, że brak oznakowania pojazdu wskazanego w licencji jako taksówki pozbawia go statusu taksówki, co uzasadnia nałożenie kar administracyjnych za naruszenie zasad wykonywania transportu drogowego.

Art. 37at ust. 8 u.p.f. nie stanowi podstawy do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Kary za nieprzekazanie dokumentów w takim trybie są niezasadne.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze przez uprawnioną, wynikające z wykorzystania informacji uzyskanych w trakcie współpracy biznesowej, stanowi podstawę do unieważnienia przysługującego ochrony prawnej, nawet jeśli nie funkcjonowały wcześniejsze oznaczenia identyczne lub podobne. Sąd uwzględnił zarzuty skargi kasacyjnej, uchylając wyrok WSA.

NSA podtrzymał decyzję Prezesa WUG i wyrok WSA w Gliwicach o nałożeniu opłaty podwyższonej za nielegalne wydobycie kopaliny. Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń organów co do działań W. B. podejmowanych bez wymaganej koncesji, w tym ilości oraz rodzaju wydobytej kopaliny.

W przypadku tożsamych postępowań sądogoadministracyjnych, sąd pierwszej instancji zobowiązany jest do połączenia ich w jedno, w braku czego następuje uchylenie orzeczenia z uwagi na przesłankę nieważności lis pendens.

Odmowa zgody na lokalizację zjazdu z drogi krajowej podlega weryfikacji pod kątem zgodności z wymaganiami przepisów ustawy o drogach publicznych oraz przepisów techniczno-budowlanych. Decyzja organu musi opierać się na pełnej i aktualnej analizie stanu faktycznego.

Skarga kasacyjna może zostać skutecznie cofnięta przez stronę na podstawie art. 60 p.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrotem wpisu sądowego.

Dotacja oświatowa przysługuje na ucznia faktycznie uczestniczącego w zajęciach przedszkolnych; jej przyznanie nie odnosi się jedynie do formalnego zapisania dziecka do przedszkola.

NSA : Przepis art. 191 o.p. wymaga, by organy celne skrupulatnie i wszechstronnie ocenili wszystkie dowody, a dokument urzędowy nie jest niepodważalny, jeśli strona wnosi przeciwny dowód. Weryfikacja dowodów po upływie czasu musi uwzględniać obowiązki przechowywania dokumentów administracyjnych.