Nieposiadanie zezwolenia na przewóz pojazdem nienormatywnym nie wyklucza jednoczesnego nałożenia kary za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących, jako że obowiązek pilotowania jest odrębnym, niezależnym wymogiem zapewniającym bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Wpis do CEIDG stanowi domniemanie prawne prowadzenia działalności gospodarczej, co obliguje do ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że zostanie obalone dowodami potwierdzającymi faktyczne zaprzestanie działalności.

Prokurenci nie podlegali obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przed nowelizacją ustawy w 2022 r., która odrębnie wskazała ich w katalogu podmiotów objętych tym obowiązkiem.

Umowy zawarte między płatnikiem a wykonawcą, choć nazwane umowami o dzieło, nie mogą być tak kwalifikowane, jeśli ich przedmiotem są standardowe czynności usługowe bez indywidualnego rezultatu. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy dotyczące umowy o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym.

Zalecenia pokontrolne dotyczące oznakowania mięsa wieprzowego, wskazujące na nieprawidłowości w deklarowanej masie netto, są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Nieprawidłowość stosowanych procedur pomiarowych i ewentualnych błędów nie może obciążać przewoźnika, a w przypadku ich wystąpienia wyniki pomiarów powinny być adekwatnie korygowane. Zatwierdzone klasy dokładności wag muszą być respektowane w postępowaniach administracyjnych nakładających kary, aby uniknąć naruszenia zasady pewności prawa.

W przypadku podmiotu naruszającego zasady uczciwego obrotu i przekraczającego zakres zezwolenia, KNF jest uprawniony do nałożenia sankcji, w tym do cofnięcia zezwolenia, zgodnie z art. 234 ustawy o funduszach inwestycyjnych, kiedy działania podmiotu mają rażący i powtarzający się charakter.

Naruszenie przez Urząd Patentowy RP zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, stanowi podstawę do uchylenia zarówno decyzji organu, jak i wyroku sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za autentyczność dokumentów składanych wniosków o świadectwa kierowcy, a ich brak weryfikacji uprawnia organ do cofnięcia świadectwa i zawieszenia wydawania nowych.

Podniesiony problem dotyczył niewłaściwej oceny prawnej decyzji administracyjnej jako niespełniającej warunków formalno-prawnych wykonywania przejazdu nienormatywnego oraz dopuszczalności jednoczesnego stosowania sankcji administracyjnych w oparciu o różne reżimy prawne.

Decyzja o uznaniu statku za wycofany z rybołówstwa komercyjnego, po upływie 3 lat od ostatniego wyładunku, jest actum vinculatum. Organ jest zobligowany do jej wydania, gdy spełnione są przesłanki. Ograniczenie wolności gospodarczej w tym kontekście jest uzasadnione interesem publicznym.

Kwestia przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne nie leży w gestii Prezesa NFZ. Kompetencje Prezesa NFZ dotyczą jedynie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, co do czego zobowiązany jest się wypowiedzieć właściwy organ ubezpieczeń społecznych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że lokalizacja kasyna, zgodnie z art. 35 pkt 15 ustawy o grach hazardowych, powinna uwzględniać nie tylko geograficzne, ale przede wszystkim funkcjonalne powiązania obiektu z miejscowością, a pozytywna opinia rady gminy w tym zakresie, spełniając wymogi formalne, jest wystarczająca dla udzielenia koncesji.

NSA stwierdza, że organ celny nie wykazał, iż deklaracja pochodzenia towaru była wadliwa. W związku z upływem czasu brak jest możliwości procesowej weryfikacji deklaracji pochodzenia towaru, co skutkuje umorzeniem postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.