Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do ograniczania ważności bezterminowo nabytych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisanie terminu ich ważności w dokumencie prawo jazdy; wyznaczenie daty ważności dokumentu nie wpływa na nabyte wcześniej uprawnienia.

Stwierdzenie nieważności zarządzenia burmistrza w zakresie stawek opłat za parking, jako że w sposób niezgodny z art. 4 u.g.k. ustanowiono opłaty sankcyjne o charakterze represyjnym, co przekraczało kompetencje jednostki samorządu terytorialnego.

Brak legalnego zjazdu, potwierdzonego decyzją administracyjną, uniemożliwia jego odtworzenie na koszt zarządcy drogi. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Posiadacz broni, przeciwko któremu toczy się postępowanie karne w związku z przestępstwami wymienionymi w art. 15 ust. 1 pkt 6 u.b.a., może być prewencyjnie odebrana broń i amunicja, zgodnie z art. 19 ust. 1a u.b.a., mając na uwadze bezpieczeństwo publiczne.

Po definitywnym umorzeniu postępowania karnego upływem okresu próby i dodatkowych 6 miesięcy, cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami nie jest dopuszczalne. Decyzje administracyjne muszą uwzględniać ostateczny charakter umorzenia.

Dla przypisania przewoźnikowi odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych wystarczające jest ustalenie, że przewóz był wykonywany w ramach jego działalności oraz że wystąpiły uchybienia w zakresie obowiązków ustawowych, niezależnie od osobistych działań poszczególnych uczestników.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i osiągania przychodów, o ile spółka nie dokonała prawnie skutecznego zawieszenia działalności.

Oddalenie skargi kasacyjnej przeciwko nałożonej karze pieniężnej za nielegalne prowadzenie przewozu osób samochodem osobowym, bez wymaganej licencji, zakwalifikowanego jako przewóz okazjonalny.

Prokurator posiada legitymację do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu usunięcie stanu niezgodnego z prawem, nawet jeśli nie jest wymieniony jako uprawniony podmiot w przepisach prawa materialnego, co słusznie uwzględnił sąd administracyjny I instancji.

Po upływie trzyletniego terminu przechowywania broni zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy o broni i amunicji następuje wygaśnięcie podstawy prawnej dalszego zatrzymania, co obliguje organ do zwrotu odebranej broni, chyba że istnieją inne konkretne przesłanki prawne.

NSA uznaje, że dla przypisania odpowiedzialności administracyjnej za naruszenie przepisów transportowych wystarczają przeprowadzone ustalenia z protokołu kontroli oraz powiązana z nimi dokumentacja, co uzasadnia odpowiedzialność przewoźnika za niezgodny z prawem przewóz.

Utrzymanie decyzji organów administracyjnych w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest uzasadnione, gdy ustalone fakty wskazują na przewóz wykonywany w imieniu skarżącego, a przeprowadzone dowody są wystarczające do przypisania mu odpowiedzialności.

1. Art. 15h ust. 5 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji (tj. Dz.U. z 2020r., poz. 955 ze zm.) nie stanowi przeszkody, aby badanie w trybie odwołania przeprowadzić w terminie późniejszym niż 30 dni od dnia przekazania odwołania, zaś orzeczenie lekarskie wydane po tym terminie, zachowuje walor orzeczenia ostatecznego. 2. W sytuacji niewydania przez organ orzeczenia lekarskiego w trybie odwołania

Skarga kasacyjna od wyroku WSA, dotycząca zaskarżenia decyzji o lokalizacji zjazdu, została oddalona. NSA uznał, iż postępowanie organu administracyjnego naruszyło zasady procedury wymagające pełnego wyjaśnienia i oceny stanu faktycznego.

Decyzja administracyjna o przedłużeniu zatrzymania prawa jazdy na 6 miesięcy na podstawie art. 102 ust. 1d u.k.p. jest legalna nawet w braku wyraźnej decyzji o inicjalnym zatrzymaniu, a wytyczne wyroku TK z dnia 13 grudnia 2022 r. dotyczą inne okoliczności prawne.

Decyzja rejestracyjna Prezydenta Miasta Łodzi z 31 marca 2015 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wnioskodawca złożył wszystkie wymagane dokumenty, tym samym faktura VAT była wystarczającym dowodem własności, uzasadniającym rejestrację pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2026 r. uznał, że ustalenia faktyczne uzasadniały nałożenie na skarżącą kary administracyjnej za przewóz osób bez wymaganych badań, potwierdzając prawidłowość działania organów i oddalając skargę kasacyjną.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzje o nałożeniu kary za przewóz osób bez wymagalnych licencji i badań, uznając, że ustalenia organów były wystarczające, a zarzuty naruszeń proceduralnych bez wpływu na wynik.