Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że stwierdzenie utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego w związku z popełnieniem najpoważniejszych naruszeń przepisów transportowych jest proporcjonalną reakcją organu administracji państwowej, nawet gdy naruszenia miały miejsce na terenie Wielkiej Brytanii, która wówczas była członkiem UE.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 89 u.g.h. za urządzanie gier o charakterze losowym na automatach bez koncesji, uznając, iż ekspertyment celno-skarbowy stanowił wystarczającą podstawę do wyroku.

Jeżeli automaty służą do urządzania gier z elementem losowości, prowadzenie takich gier poza kasynem bez koncesji stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

Nie istnieją podstawy do uchylenia postanowienia organu o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym obowiązku szczepień ochronnych, gdyż przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu zakażeniom stanowią wystarczającą podstawę prawną dla realizacji tego obowiązku.

W granicach określonych skargą kasacyjną sąd stwierdził, że urządzanie gier na automatach przez spółkę "T." Sp. z o.o. bez wymaganego zezwolenia narusza ustawę o grach hazardowych, a losowy charakter gier uzasadniał nałożenie kary pieniężnej bez stosowania instytucji odstąpienia od jej nakładania.

Ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu na mocy uchwały gminnej nie narusza zasad wolności działalności gospodarczej ani zasady równości, jeżeli mieści się w ustawowych granicach ochrony zdrowia i porządku publicznego.

Sąd uznał, że organizowanie gier hazardowych bez wymaganych zezwoleń, traktowanych jako gry zawierające element losowości, podlega sankcjom zgodnie z ustawą o grach hazardowych, a przeprowadzony eksperyment jest zgodny z wymogami dowodowymi.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, niezależnie od częściowej dzierżawy lokalu innemu podmiotowi. Zarzuty proceduralne skargi kasacyjnej muszą być precyzyjnie sformułowane.

Bezczynność organu w rozpatrywaniu zażalenia przez okres przekraczający sześć lat, w sytuacji gdy wszystkie niezbędne do jego dokonania materiały były dostępne, stanowi rażące naruszenie zasady szybkości postępowania administracyjnego, prowadząc do oddalenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza stanowisko o rażącej bezczynności Prezydium NRA w rozpoznaniu zażalenia oraz przyznanie rekompensaty finansowej, uznając, że niepodjęcie działań przez ponad 6 lat stanowiło awersję do obowiązków administracyjnych.

Dla nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty elektronicznej konieczne jest pełne wyjaśnienie faktycznych okoliczności sporu i ich zgodność z zasadą proporcjonalności, przy jednoczesnym dopełnieniu przez użytkownika obowiązku uiszczenia opłaty przed przejazdem.

Udział organizacji społecznych w postępowaniach administracyjnych, nawet w przypadku działalności konkurencyjnej, jest uzasadniony interesem społecznym, zwłaszcza kiedy ich celem jest doskonalenie standardów świadczenia usług publicznych i ochrona konsumentów.

Fakt nominacji sędziego przez Prezydenta na wniosek KRS, ukształtowanej ustawowo, nie wystarcza do podważenia niezawisłości i bezstronności składu orzekającego, jeśli brak innych szczególnych okoliczności kwestionujących te wartości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieuprawnione jest wykluczenie prawa do korekty deklaracji podatkowej wynikające z art. 33a ustawy o VAT, powołując się na domniemane odstępstwo od ogółu regulacji, tym samym uchylił decyzje organów niższych instancji.

Podatnik w stanie prawnym przed 7 września 2021 r. miał prawo do korekty deklaracji VAT dotyczącej podatku należnego z tytułu importu na zasadach art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż brak był wyraźnego zakazu prawnego i stanowisko to wspiera ochrona praw podatnika zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej.

Konkurencja szachy drużynowe open, w której uczestniczył skarżący, nie jest objęta programem igrzysk głuchych, co wyklucza przyznanie stypendium na podstawie art. 32 ust. 1f pkt 2 ustawy o sporcie. Decyzja Ministra Sportu oparta była właściwie na art. 32 ust. 1g.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług nie wyłącza możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej dotyczącej rozliczenia VAT z tytułu importu towarów. Deklaracje korygujące są dopuszczalne i wiążą się z podstawowym prawem podatnika do samoobliczenia podatku.