Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę, uznając, że decyzje administracyjne nie podlegają merytorycznej modyfikacji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Wyjaśnienie niejasności nie może prowadzić do zmiany decyzji.

Gminny program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, będący aktem wewnętrznego charakteru, nie wymaga waloru aktu prawa miejscowego, a proceduralne wady w jego przyjęciu, o ile nie wpływają na jego merytoryczną zgodność z prawem, nie skutkują jego nieważnością.

Znak towarowy "COVI-SEPT" ma charakter opisowy i nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, co uniemożliwia udzielenie prawa ochronnego. Monopolizacja tego oznaczenia ograniczałaby swobodę działania innych podmiotów na rynku.

Oddalenie skargi kasacyjnej: Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja organu administracyjnego o braku stwierdzenia choroby zawodowej była prawidłowa, a skarga kasacyjna nie podważyła zasadności wcześniejszego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawidłowość nałożenia kary przez organ na skarżącego za przewóz drogowy bez wymaganego zezwolenia i oddala skargę kasacyjną jako oczywiście bezzasadną, z uwagi na odpowiednie zastosowanie obowiązujących przepisów prawa i brak istotnych uchybień proceduralnych.

Odmowa wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji jest uzasadniona, jeżeli decyzja nie zawiera niejasności prawnych, a wnioski o wyjaśnienie nie mogą prowadzić do merytorycznych zmian w treści decyzji administracyjnej.

Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymana w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, prawidłowo nałożyła karę pieniężną na posiadacza zależnego lokalu z powodu obecności niezarejestrowanych automatów do gier. Nie doszło do przedawnienia zobowiązania, a procedura administracyjna była prawidłowo prowadzona.

Nie zachodzi ustawowa przesłanka zawieszenia postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak "Ibuprex" w ramach postępowania spornego, gdy odrębne postępowania dotyczą innych znaków towarowych, brak zatem zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że działanie skarżonej decyzji jest zgodne z prawem. Automaty do gier używane przez spółkę „T.” Sp. z o.o. były urządzeniami hazardowymi podlegającymi regulacjom ustawy o grach hazardowych, a brak koncesji uzasadniał nałożenie kary.

Gra na automatach zawierająca element losowości, urządzana poza kasynem gry bez koncesji, kwalifikuje się jako nielegalna działalność hazardowa, podlegająca karze administracyjnej zgodnie z ustawą o grach hazardowych.

NSA stwierdził, że decyzje odmowne dotyczące lokalizacji zjazdu zostały prawidłowo uchylone przez WSA z uwagi na błędy proceduralne i niewystarczającą ocenę dowodów. Oddalono skargę kasacyjną SKO, uznając decyzje administracyjne za niewystarczająco uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję o stwierdzeniu przewlekłej choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego, odrzucając zarzuty spółki dotyczące błędnej oceny dowodów i niewystarczającego zbadania wpływu czynników pozazawodowych na stan zdrowia pracownika.

Automaty do gier wykorzystywane przez "T." Sp. z o.o. poza kasynem stanowiły gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadniało wymierzenie kary pieniężnej bez potrzeby uzyskiwania dodatkowych koncesji.

NSA potwierdza prawidłowość decyzji Prezesa UKE w sprawie dopłaty do usług powszechnych za 2013 r., uznając zgodność z Prawem pocztowym i weryfikację dokumentów przez biegłego rewidenta, co wyklucza naruszenie procedur administracyjnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej wniesionej przez P.S. od wyroku WSA w Lublinie w sprawie nałożonej kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. NSA uznał zarzuty za nieuzasadnione, podtrzymując ocenę legalności decyzji organu administracyjnego i wyroku sądu pierwszej instancji.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na niesprecyzowane zarzuty naruszenia przepisów, zarówno prawa materialnego, jak i proceduralnego, wskutek czego uznano prawidłowość procesu administracyjnego i decyzji o nałożeniu kary.

Skarga kasacyjna przeciwko wykonaniu obowiązku szczepień ochronnych została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że hasłowe zarzuty kasacyjne były bezzasadne, a wymagalność obowiązku prawnego była zgodna z regulacjami.

Skarga kasacyjna wniesiona przez R. G. na wyrok WSA w Kielcach w sprawie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku szczepień ochronnych jest bezzasadna i dlatego podlega oddaleniu. Przepisy dotyczące przymusowego wykonania tego obowiązku zostały prawidłowo zastosowane przez organy administracyjne.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynikający z ustawy, może być egzekwowany administracyjnie poprzez nałożenie grzywny, pomimo sprzeciwu rodziców, przy braku przeciwwskazań medycznych. Działanie takie jest zgodne z konstytucją i interesem publicznym.

Nie istnieją podstawy do uchylenia postanowienia organu o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym obowiązku szczepień ochronnych, gdyż przepisy ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu zakażeniom stanowią wystarczającą podstawę prawną dla realizacji tego obowiązku.

W granicach określonych skargą kasacyjną sąd stwierdził, że urządzanie gier na automatach przez spółkę "T." Sp. z o.o. bez wymaganego zezwolenia narusza ustawę o grach hazardowych, a losowy charakter gier uzasadniał nałożenie kary pieniężnej bez stosowania instytucji odstąpienia od jej nakładania.

Umowa zawarta między spółką a lekarzem, jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, wiązała się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, przeciwnie do błędnej kwalifikacji umowy jako dzieła przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 89 u.g.h. za urządzanie gier o charakterze losowym na automatach bez koncesji, uznając, iż ekspertyment celno-skarbowy stanowił wystarczającą podstawę do wyroku.