W sprawach dotyczących kar pieniężnych na podstawie ustawy o SENT, art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania, gdyż przedawnienie tych postępowań regulowane jest specyficznie w ustawie SENT.
Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów transportowych wynikające z ustalonych przez organy faktów oraz wpisu w Krajowym Rejestrze, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za stwierdzone uchybienia techniczne pojazdów.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w sprawie nie doszło do naruszenia zasad materialnego i proceduralnego prawa, które mogłyby wpłynąć na rozstrzygnięcie. Wysokość kary pieniężnej została prawidłowo określona przez GITD, a ewentualne uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
NSA utrzymuje w mocy wyrok WSA, stwierdzając prawidłowość decyzji ustalającej nienależne pobranie płatności z tytułu renty strukturalnej. Skarga kasacyjna uznana za nieuzasadnioną z powodu braku wykazania naruszeń przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez organy administracyjne.
Skarga kasacyjna Gminy S. przeciwko wyrokowi WSA została oddalona. NSA uznał prawidłowość zastosowania przez organy podstawy prawnej do żądania zwrotu środków unijnych z powodu naruszenia reguł przetargowych wpływających na rynek konkurencyjności.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak naruszenia przepisów postępowania przez WSA oraz prawidłowość oceny prawnej decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej Gminy P.
NSA potwierdza legalność składu orzekającego WSA przy powołaniach dokonywanych na wniosek zmienionej KRS oraz oddala kasacyjne zarzuty proceduralne i materialnoprawne co do oceny projektów finansowanych ze środków unijnych.
Publiczna uczelnia wyższa nie może być uznana za mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo (MŚP) w kontekście pomocy publicznej, gdy 25% lub więcej jej kapitału kontrolowane jest przez organ państwowy, co wyklucza ją z definicji MŚP według unijnego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak przedstawienia istotnych dowodów na nabycie własności pojazdu przed ustanowieniem zastawu skarbowego skutkuje jego utrzymaniem; ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy domagającym się wykreślenia zastawu.
Przedawnienie wykonania administracyjnej kary pieniężnej, zgodnie z art. 189g § 3 k.p.a., stanowi przeszkodę dla umorzenia zobowiązania, a zasada lex mitior agit wymaga stosowania ustawy względniejszej w przypadku intertemporalnych regulacji kary administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że działania organu egzekucyjnego były zgodne z prawem, a skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw prawnych. W związku z powyższym, skarga kasacyjna podlega oddaleniu, a poniesione na skutek wniesienia skargi koszty postępowania kasacyjnego nie zostaną zwrócone.
Skarga kasacyjna, podnosząca zarzuty proceduralne wobec wyroku sądu pierwszej instancji, została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak wykazania wpływu tych zarzutów na wynik sprawy oraz niewłaściwą konstrukcję skargi.
NSA uznał wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej za niezasadne i oddalił ją; postanowienie WSA w Gliwicach zostało utrzymane w mocy. Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów kasacyjnych ze względu na trudną sytuację materialną skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż skarga kasacyjna była niezasadna, a Wojewódzki Sąd Administracyjny działając zgodnie z prawem, prawidłowo wywiązał się z obowiązku kontroli legalności administracji publicznej w zakresie postępowania egzekucyjnego.