Zgodnie z art. 175 ust. 1 u.g.n., rzeczoznawca majątkowy naruszył obowiązek szczególnej staranności w procesie szacowania nieruchomości, co uzasadnia nałożenie kary dyscyplinarnej w postaci nagany przez Ministra Rozwoju i Technologii. NSA uznał, że decyzja ministra odpowiada prawu, uchylając wcześniejszy wyrok WSA.

Brak formalny skargi dotyczący niedostarczenia wystarczającej liczby odpisów może być uznany za uzupełniony, jeśli oryginał skargi zawiera wymagane podpisy i odpisy skargi.

Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga kasacyjna została odrzucona z powodu niewłaściwej reprezentacji Komitetu Wyborczego. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy.

Aktualizacja kwoty dotacji oświatowej musi uwzględniać wszystkie wydatki bieżące samorządu, a sąd ocenia tylko legalność decyzji administracyjnych, nie celowość decyzji budżetowych jednostki samorządu.

W przypadku działania w postępowaniu administracyjnym osoby, która nie ma zdolności bycia pełnomocnikiem, postępowanie ulega nieważności, a skarga wniesiona przez taką osobę jest niedopuszczalna i winna być odrzucona.

NSA przywrócił decyzję administracyjną o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego, uznając dowody geodezyjne za wystarczające do ustalenia granic pasa drogowego. Organy działały prawidłowo, a zarzuty WSA były nieuzasadnione.

Odmawiając umorzenia należności składkowych, ZUS działał zgodnie z prawem. W sytuacji braku przesłanek całkowitej nieściągalności oraz wyjątkowych okoliczności uniemożliwiających opłacenie składek, uzasadnienie oddalenia skargi kasacyjnej było zasadne.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Ustawa SENT reguluje tę materię autonomicznie, przewidując pięcioletni okres przedawnienia dla nałożenia kary.

Kary pieniężne za naruszenia transportowe nie podlegają kumulacji, chyba że jasno przewiduje to prawo, a błędy graniczne tachografów muszą być uwzględniane w decyzjach administracyjnych.

Zarządzający transportem nadal ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenia, jeśli figuruje w rejestrze jako zarządzający, o ile nie wykaże, że przestał pełnić tę funkcję, a odpowiedzialność ta jest niezależna od działań przedsiębiorcy.

Brak wykazania interesu prawnego w skardze na uchwałę Rady Miasta Katowice wyklucza uznanie jej za dopuszczalną, nawet przy domniemanej niezgodności uchwały z normami prawa administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie musi być dołączana na etapie wniosku o dofinansowanie, jeżeli projekt wymaga jej uzyskania w późniejszym etapie. WSA ma obowiązek ponownie rozpoznać sprawę, kierując się tymi wytycznymi.

Brak okoliczności uzasadniających uwzględnienie skargi kasacyjnej; skarżący zasadnie został uznany jako wykonawca przewozu, nie wykazując naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych w zakresie ustalenia podstawy wymierzenia kary pieniężnej.

NSA stwierdził, że wobec niejednoznaczności ustaleń co do zarządzającego transportem, decyzja o nałożeniu kary pieniężnej została podjęta bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego, co uzasadnia jej uchylenie.

Przy ponownym rozpoznaniu, organ musi ocenić, czy przewóz był dokonywany w ramach zorganizowanej działalności gospodarczej, czy na potrzeby własne. Istotne jest dostateczne zgromadzenie i rozważenie materiału dowodowego.