NSA uznał, że zgodnie z art. 184 p.p.s.a., skarga kasacyjna na wyrok dotyczącą solidarniej odpowiedzialności członka zarządu za zwrot środków unijnych jest niezasadna. Decyzja administracyjna mieściła się w ogólnych granicach prawa materialnego i procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że negatywna ocena projektu dokonana przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości nie naruszała przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, ponieważ w procesie oceny zachowano wymagania legalności i przejrzystości.

Skarga kasacyjna dotycząca solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości dofinansowania unijnego jest oddalona z uwagi na brak uzasadnionych zarzutów co do wykładni i zastosowania prawa przez sądy niższej instancji.

Skarga kasacyjna W. G. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość formułowania odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej na podstawie ustawy o finansach publicznych przy zachowaniu przewidzianych warunków proceduralnych.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny i może być egzekwowany na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 2023 r. skutecznie określa ramy takiego obowiązku. NSA uchylił wyrok WSA w Poznaniu i oddalił skargę jako bezzasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Urząd Patentowy RP nie dokonał właściwej oceny renomy znaku "Pitbull", co skutkowało niewłaściwą odmową uznania sprzeciwu. W sprawach dotyczących renomy należy uwzględniać wszystkie przedstawione dowody w sposób kompleksowy, opierając się wyłącznie na kryteriach ilościowych.

Odpłatność za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, w tym uzgadnianie decyzji administracyjnych, jest zasadna i nie wymaga szczegółowego wykazywania kosztów godzinowych, o ile oparta jest na regulacjach szczególnych rozporządzeń wykonawczych.

Wymagalność obowiązku szczepień ochronnych nie została wyeliminowana przez wyrok Trybunału Konstytucyjnego, zaś organy administracji prawidłowo zastosowały aktualne przepisy w dacie orzekania, co uzasadniało oddalenie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W sytuacji, gdy materiały dowodowe zebrane przez uprawnione jednostki orzecznicze nie wykazują kryteriów medycznych określonych dla choroby zawodowej, są one wiążące dla organów inspekcji sanitarnej oraz sądów administracyjnych w zakresie dokonania stwierdzenia braku wystąpienia choroby zawodowej.

Obowiązek szczepień ochronnych, określony w przepisach obowiązujących rozporządzeń, jest wymagalny i może być egzekwowany, mimo wyroków Trybunału Konstytucyjnego odnoszących się do formy regulacji szczegółowych zasad szczepień.

Złożona skarga kasacyjna jest zasadna. Decyzje organów niższej instancji w przedmiocie wymagalności obowiązku szczepień ochronnych są zgodne z aktualnym stanem prawnym, co uzasadnia ich utrzymanie w mocy. Obowiązki szczepień opierają się na przepisach ustawowych.

Obowiązek szczepień ochronnych małoletnich jest wymagalny na podstawie rozporządzeń Ministra Zdrowia; postępowanie egzekucyjne było prawidłowe mimo wcześniejszych niezgodności w szczegółowych przepisach określających obowiązek; wyrok TK nie znosi obowiązku szczepień, a jedynie formę jego ogłoszenia.

Kumulacja sankcji karnej zakazu prowadzenia określonych pojazdów oraz administracyjnego zakazu wydania wtórnika prawa jazdy osobie pozbawionej uprawnień nie narusza zasad prawa, gdyż odpowiada różnym przedmiotom regulacji i nie wykracza poza zakres środków prawnych przewidzianych ustawą o kierujących pojazdami.

Związanie organu administracyjnego ostatecznym orzeczeniem lekarskim wyklucza możliwość jego kwestionowania w postępowaniu administracyjnym, co nakłada na organ obowiązek działania zgodnie z dyspozycją orzeczenia w sprawach dotyczących uprawnień do kierowania pojazdami.

Sądy administracyjne ograniczają się do oceny proceduralnych warunków wydania decyzji kasacyjnej w ramach sprzeciwu, a decyzja kasacyjna może zostać wydana, gdy postępowanie I instancji było obarczone istotnymi błędami oraz wymagane jest usunięcie istotnych braków faktycznych.