Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchybienia proceduralne podnoszone przez skarżącego nie uzasadniają uchylenia zaskarżonego wyroku. Uzasadnienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spełniało wymogi kontroli instancyjnej, a ustalenia faktyczne nie zostały skutecznie zakwestionowane.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, podtrzymująca wysokość kary za naruszenie przepisów transportowych odnoszących się do wpisów ręcznych na karcie kierowcy, jest zgodna z prawem stanowionym i właściwie kwalifikuje wagę naruszeń na podstawie krajowych przepisów oraz wyklucza niezgodność z prawem unijnym.

Niewłożenie karty kierowcy do tachografu stanowi naruszenie zasad użytkowania tachografu określone w lp. 6.3 załącznika nr 3 do u.t.d., natomiast sumowanie kar za kolejne progi czasowe naruszeń przewozowych jest niedopuszczalne, jeśli nie wynika jednoznacznie z przepisów ustawowych.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez homologacji stanowi oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że spowoduje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie. Odmienna ocena wymaga analizy skutków prawnych i społeczno-gospodarczych decyzji.

Grzywna w celu przymuszenia, jako środek egzekucyjny, zastosowana została zgodnie z prawem i procedurami; skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna, a kosztami obciążono skarżącą.

Domniemanie wiarygodności wpisów w Krajowym Rejestrze Elektronicznym Przedsiębiorców Transportu Drogowego może być obalone jedynie poprzez skuteczne przeciwdowody. Wpis urzędowy w Rejestrze decyduje o odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych.

Administracyjna kara pieniężna za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia informacji do CRBR jest uzasadniona, jeżeli waga naruszenia nie jest znikoma, a okoliczności sprawy nie predysponują do odstąpienia od jej nałożenia. Zaniechanie zgłoszenia w terminie według art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy nie spełnia przesłanek art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Decyzja Starosty Wałeckiego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., nie będąc jednocześnie rażącym naruszeniem prawa, co wymagało ponownego rozpoznania kwestii przez organ odwoławczy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie prawa polegające na braku przedłożenia świadectwa zgodności przy rejestracji pojazdu było oczywiste i wyklucza możliwość uznania decyzji rejestracyjnej za prawidłową zgodnie z prawem krajowym i unijnym.

Skarga kasacyjna na decyzję organu celnego i WSA w sprawie cła antydumpingowego oraz VAT odrzucona. NSA uznał stosowanie podwyższonego cła za prawidłowe w świetle nowych ustaleń organizacyjnych producenta.

Stan prawomocności wyroku oddalającego skargę na decyzję administracyjną zamyka drogę do postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności, chyba że wskazane zostaną nowe okoliczności istotne dla wyniku sprawy, nieobjęte wcześniejszą kontrolą sądową.

Skarga kasacyjna H. Sp. z o.o. przeciwko decyzji o odmowie płatności ekologicznej została oddalona, gdyż strona nie wykazała tytułu prawnego do działek, a zgoda współwłaścicieli nie była udzielona, co czyniło decyzję organu zgodną z prawem.

Brak podstaw do przyznania pomocy na podstawie § 3 ust. 3 rozporządzenia z 21 kwietnia 2023 r., gdy rolnik nabywa zboża, będąc jednocześnie podmiotem skupującym w związku z produkcją zwierzęcą.