Uzasadnienie wyroku administracyjnego musi wyczerpująco wyjaśniać podstawę prawną. Brak tego elementu uzasadnienia, uniemożliwiający instancyjną kontrolę wyroku, jest wystarczającą przesłanką do jego uchylenia i ponownego rozpatrzenia sprawy.

Nie można uznać, że w sprawie organ regulacyjny bezpodstawnie odmówił wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, gdyż 45-dniowy termin na rozstrzygnięcie został zachowany z wyłączeniem okresów dochodzeń wskazanych w art. 35 § 5 k.p.a.

Cofnięcie pozwolenia na broń palną do celów łowieckich na podstawie art. 18 ust. 5 pkt 2 u.b.a. wobec nienależytego wywiązania się przez posiadacza z obowiązku poddania się badaniom lekarskim potwierdza zasadność decyzji organu w sytuacji niewykazania błędów proceduralnych i spełnienia wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Brak świadectwa homologacji przy rejestracji pojazdu z państwa spoza UE nie stanowi rażącego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., gdyż nie wywołuje skutków społeczno-gospodarczych niemożliwych do zaakceptowania w obrocie prawnym.

Przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego jest dowód fałszywości, co spełnia orzeczenie warunkowego umorzenia kary wobec świadomego wystawcy zaświadczenia, przy braku konieczności ponownego zbadania okoliczności fałszerstwa przez organ administracyjny.

Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny nakazuje reanalizę zgodności z prawem pierwotnej decyzji administracyjnej poprzez poprawne zastosowanie i wyjaśnienie norm proceduralnych oraz materialnoprawnych.

NSA przychylił się do stanowiska organu rentowego i WSA, uznając, że skarżąca nie spełniła ustawowych przesłanek do umorzenia zadłużenia publicznoprawnego. Funkcje ZUS i różnicowanie zobowiązań publicznych i prywatnych wykluczają uprzywilejowanie tych drugich przy umorzeniu należności publicznoprawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając decyzję WSA oraz ZUS w kwestii odmowy umorzenia należności z tytułu składek jako zgodne z prawem, stwierdzając brak istotnych uchybień procesowych lub materialnoprawnych, które mogłyby wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną G.S., uznając za prawidłowe pozostawienie w ewidencji punktów karnych przypisanych za wykroczenia drogowe, w świetle braku podstaw do ich wykreślenia wobec niezaistnienia zatarcia ukarania (art. 46 k.w.).

Postanowienia uchwały Rady Miasta Mińsk Mazowiecki z dnia 26 marca 2018 r., dotyczące trybu rozliczania dotacji dla jednostek oświatowych, są zgodne z prawem. Terminy i wymagania związane z rozliczeniem dotacji mieszczą się w delegacji ustawowej i wykonawczej rady gminy.

Rażące naruszenie obowiązków informacyjnych poprzez nieujawnienie istotnych niepewności finansowych uprawnia KNF do nałożenia kary na członka zarządu spółki publicznej. Decyzja o karze pozostaje w zgodności z wymogami prawnymi i uzasadniona jest wcześniejszym ukaraniem emitenta.

Operator publicznego transportu zbiorowego jest zobligowany do uzyskania zaświadczenia potwierdzającego uprawnienie do wykonywania takich przewozów, co weryfikowane jest przez organy kontrolne, a jego brak uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Brak okazania wymaganej dokumentacji w trakcie kontroli przez przedsiębiorcę transportowego, obowiązanego do rejestrowania czasu pracy kierowców w przypadku przewozów przekraczających 50 km, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, o ile uniemożliwia to przeprowadzenie efektywnej kontroli zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Decyzja Ministra Finansów o zwrocie nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej przez Powiat W. została uchylona z uwagi na błędne zastosowanie przepisów dotyczących wyliczenia zwrotu.

Skarga kasacyjna Gminy K. od wyroku WSA, dotycząca zwrotu nienależnej subwencji oświatowej, została oddalona; brak było podstaw do uznania prawidłowości naliczenia subwencji wobec niespełnienia wymogów liczebności uczniów niepełnosprawnych.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych określonych w art. 18 ust. 4a ustawy o transporcie drogowym uzasadnia nałożenie kary, niezależnie od zgłoszenia licencji. Zamówienie takiego przewozu poprzez aplikację mobilną potwierdza jego charakter zarobkowy i nie zwalnia z wymogów przewozu okazjonalnego.