Zatwierdzenie taryfy wodociągowej przez organ regulacyjny, po upływie terminu 45 dni, nie narusza prawa o ile postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem warunków ekonomicznych i formalnych, a strona miała możliwość wniesienia odmiennych dowodów w tym zakresie.

W sprawie dotyczącej zatwierdzania taryf regulacyjnych, NSA uznał, że organ regulacyjny powinien stosować zasady równoważące ochronę interesów konsumentów i konieczność zapewnienia przedsiębiorstwom niezbędnych przychodów. W przypadku braku poprawionego wniosku, organ może wydać decyzję tymczasową.

Drogi wewnętrzne, będące własnością gminy, mogą być uznane za obiekty użyteczności publicznej, co umożliwia jednostkom samorządu terytorialnego ustalanie opłat za korzystanie z nich. WSA musi ponownie rozpatrzyć uchwałę w kontekście prawnych podstaw jej wydania.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje, że organ administracyjny powinien dokładnie zidentyfikować i uzasadnić skład osobowy osób odpowiedzialnych solidarnie za zaległości publicznoprawne, uwzględniając całość okoliczności faktycznych sprawy i regulacje dotyczące odpowiedzialności członków zarządu.

Postępowanie w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki powinno uwzględniać wszystkich członków zarządu. Niedopełnienie tego obowiązku, a także niewystarczające wyjaśnienie dowodowe, prowadzi do uchylenia decyzji organu. Wskazanie jednej osoby winnej nie wyklucza odpowiedzialności innych. Należy dokonać pełnej analizy odpowiedzialności wszystkich członków zarządu.

NSA uchyla zaskarżony wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność pełniejszego uzasadnienia przez organy administracyjne uznania marży zysku za nieuzasadnioną w kontekście prawa o taryfach wodno-kanalizacyjnych.

NSA stwierdza, że obowiązek szczepień ochronnych był wymagalny na podstawie obowiązujących przepisów, wykluczając naruszenie prawa materialnego i procesowego. Skarga na WSA została oddalona, a związane z nią postanowienia organów administracyjnych były zgodne z prawem.

Zarządzający transportem jest obowiązany do zapewnienia ważnych badań lekarskich i psychologicznych kierowców, niezależnie od formy ich zatrudnienia, co czyni go odpowiedzialnym za naruszenia tych obowiązków i uzasadnia nałożenie kar administracyjnych.

Zobowiązania finansowe Gminy S., wynikające z umów opcji call, powinny być zakwalifikowane jako tytuły dłużne według art. 72 ust. 1a u.f.p., ze względu na ekonomiczny efekt przypominający umowy pożyczek, i uwzględnione w wieloletniej prognozie finansowej.

Wzór przemysłowy traci nowość, jeśli przed datą zgłoszenia został udostępniony publicznie i jest znany na rynku. Uchybienia formalne w pracy organu administracyjnego oraz przesłanki decyzji unieważniającej orzeczenia należy ocenić w kontekście dostarczonych dowodów i zarzutów stron.

Skarga kasacyjna dotyczącą umorzenia należności za zajęcie pasa drogowego została oddalona z powodu niespełnienia przesłanek umorzeniowych z art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a) u.f.p., przy czym ciężar dowodu w tym zakresie ciąży na zobowiązanym.

Ocena projektu niedopełniona w sposób naruszający zasadę przejrzystości i rzetelności, skutkuje koniecznością dokonania ponownej oceny z zapewnieniem możliwości uzupełnienia wniosku przez skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niedochowanie terminu na złożenie wniosku o dofinansowanie przez przedsiębiorcę z własnej winy wyklucza jego przywrócenie, nawet w przypadku problemów organizacyjnych spowodowanych urlopem pracowników.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna została oparta na nieusprawiedliwionych podstawach, a zaskarżenie obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym było wymagalne i zgodne z prawem oraz że fakt postępowania opartego na odroczonych przepisach nie wpływa na legalność tego obowiązku.

Oddalenie skargi kasacyjnej na obowiązek egzekucji szczepień ochronnych. Skarżący nie wykazał nieprawidłowości proceduralnych ani materialnych; obowiązek ten jest podparty przepisami uzzch, a wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie wpływa na jego wymagalność.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, niewykazujący przesłanek zwalniających z odpowiedzialności nałożonych na niego przepisami art. 116 O.p., ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna.