W związku z błędnym uznaniem przez WSA związania oceną prawną z wcześniejszej sprawy, istnieją podstawy do uchylenia wyroku tego sądu i rozpoznania sprawy w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny.

Zarządzenie Burmistrza Miasta T. nr [...] z [...] kwietnia 2005 r. w części obejmującej działkę nr [...] w przebiegu drogi stanowiącej ul. [...] w T. zostało wydane z naruszeniem prawa i jest nieważne, gdyż nie znajduje podstaw w ustawach o samorządzie gminnym i drogach publicznych do regulowania praw do prywatnych gruntów.

Sprzeciw dotyczący zgłoszenia znaku NIVELIUM jest zasadny, gdyż podobieństwo do znaku NIVEA prowadzi do ryzyka nienależnej korzyści i szkody dla renomy i charakteru odróżniającego wcześniej zarejestrowanych znaków towarowych B. AG.

Zróżnicowanie mieszkańców strefy płatnego parkowania według tytułu prawnego do pojazdu narusza zasadę równości, co skutkuje nieważnością odpowiednich postanowień uchwały lokalnej. Rada Miejska nie była uprawniona do takiego różnicowania w ramach uchwały o strefie płatnego parkowania.

Wyrok NSA wskazuje, iż obowiązki szczepień ochronnych wynikające z ustawy pozostają wymagalne, pomimo zastrzeżeń TK odnośnie formy ich publikacji przez GIS; nakłady egzekucyjne są skuteczne do czasu wygaśnięcia derogacji wyroku TK.

Wznowienie postępowania administracyjnego i uchylenie ostatecznej decyzji przyznającej płatność obszarową mogą mieć miejsce, gdy ujawnione zostają nowe dowody wskazujące na istotne zmiany w kwalifikujących się powierzchniach działek rolnych.

Brak jasności i spójności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w szczególności co do § 1 ust. 6 uchwały oraz załącznika nr 4, skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez WSA. Utrzymane w mocy jednocześnie nieważność uchwały i jej załącznika czyni uchwałę niewykonalną.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do przyznania znaku towarowego wtórnej zdolności odróżniającej, gdy brak adekwatnych dowodów na istnienie tego zależności przed datą zgłoszenia znaku, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Brak jednoznacznego ustalenia własności działki uniemożliwia uznanie jej za drogę publiczną, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej o nałożonej karze pieniężnej za zajęcie pasa drogowego przez osobę bez zezwolenia.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, w przypadku braku przeciwwskazań, jest bezpośrednio wykonalny i jego niewykonanie uzasadnia zastosowanie środków egzekucyjnych.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że miesięczne dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń wypłaconych po dniu złożenia wniosku, co uzasadniało decyzję o zwrocie środków przez spółkę.

Drogi wewnętrzne, będące własnością gminy, mogą być uznane za obiekty użyteczności publicznej, co umożliwia jednostkom samorządu terytorialnego ustalanie opłat za korzystanie z nich. WSA musi ponownie rozpatrzyć uchwałę w kontekście prawnych podstaw jej wydania.

Przewoźnik drogowy posiadający licencję na przewóz osób samochodem osobowym zobowiązany jest spełniać ustawowe warunki przewozu okazjonalnego pojazdami niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego, pod rygorem sankcji określonych w załączniku do ustawy o transporcie drogowym.

Wznowienie postępowania administracyjnego w sprawach przyznania płatności ONW jest zasadne, gdy ujawnione zostaną nowe, nieznane organowi w chwili wydania decyzji, okoliczności wpływające na kwalifikację działek i wysokość dotacji.

Zatwierdzenie taryfy wodociągowej przez organ regulacyjny, po upływie terminu 45 dni, nie narusza prawa o ile postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem warunków ekonomicznych i formalnych, a strona miała możliwość wniesienia odmiennych dowodów w tym zakresie.