Osoba prowadząca działalność oświatową, w rozumieniu art. 170 Prawa oświatowego, nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, zatem nie przysługuje jej wsparcie FGŚP na ochronę miejsc pracy w ramach działalności oświatowej.

Dofinansowanie na ochronę miejsc pracy na podstawie art. 15g ustawy COVID-19 nie przysługuje nauczycielom działającym w ramach działalności edukacyjnej, uznanej za niegospodarczą według art. 170 Prawa oświatowego. Rozstrzygnięcie NSA oddala skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wykładnię, że dofinansowanie dotyczy jedynie działalności uznanej za gospodarczą.

Skarga na czynność egzekucyjną, z uwagi na zmiany imienia zobowiązanego, jest niezasadna, gdyż nie wykazano naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Zmiana imienia w toku egzekucji nie rzutuje na prawidłowość tytułu wykonawczego.

Uchwała stwierdzająca nieważność postanowień uchwały Rady Miasta Krakowa za wprowadzenie bez podstawy prawnej i wbrew ustawie dodatkowych przesłanek zwrotu dotacji celowej pozostaje w mocy; działania Rady Miasta w zakresie uchwał prawa miejscowego muszą być zgodne z ustawowymi wytycznymi.

Uchwała Rady Miasta Rybnika w zakresie regulacji dotyczących dotacji oświatowych przekraczała delegację ustawową, co stanowiło istotne naruszenie prawa, uzasadniając częściowe stwierdzenie jej nieważności.

Prowadzenie szkół i przedszkoli nie jest działalnością gospodarczą według Prawa oświatowego, co wyklucza możliwość uznania podmiotu za przedsiębiorcę w zakresie działalności oświatowej i ubiegania się o świadczenia z Tarczy Antykryzysowej.

Zarządzenie organu wykonawczego gminy, będące aktem prawa miejscowego, które nie zostało opublikowane zgodnie z wymogami, jest sprzeczne z prawem i w efekcie nieważne.

Działalność oświatowa realizowana przez jednostkę niebędącą przedsiębiorcą nie kwalifikuje się do otrzymania świadczeń na ochronę miejsc pracy zgodnie z art. 15g ustawy o COVID-19, jeśli nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej.

W sprawie dotyczącej przyznania świadczeń z Tarczy Antykryzysowej, przedsiębiorca prowadzący działalność oświatową, która nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, nie ma prawa do tych świadczeń w zakresie pracowników zatrudnionych w tej działalności, zgodnie z stanowiskiem WSA oraz art. 170 ust. 1 Prawa oświatowego.

Artykuł 153 p.p.s.a. obliguje organy administracji do przestrzegania prawnie wiążących ocen wyrażonych przez sądy administracyjne, także w przypadku rozpoznawania ponownych skarg. Przywilej związania oceną prawną dotyczy zarówno organów sądowych, jak i administracyjnych, a niezastosowanie się do takiej oceny jest podstawą kasacji.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, naruszająca prawo poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryterium merytorycznego nr 14, wymaga uwzględnienia istotności lokalnego oddziaływania projektu, a nie tylko regionalnego potencjału, co skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy.

Rzeczywista działalność gospodarcza jest podstawą oceny przeważającej działalności dla potrzeb wsparcia z art. 15gga ustawy COVID-19, niezależnie od formalnych danych w rejestrze REGON.

Brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących pojazd nienormatywny bez odpowiedniego zezwolenia stanowi odrębne naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym i może być sankcjonowane niezależnie od zasadności posiadania tego zezwolenia.

W przypadku poruszania się pojazdami nienormatywnymi, niezależnie od posiadania zezwolenia, można nałożyć odrębną karę administracyjną za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących. Brak zezwolenia nie konsumuje deliktu związanego z naruszeniem przepisów pilotowania.

Nałożenie kary pieniężnej za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących jest uzasadnione, niezależnie od braku stosownego zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym, albowiem brak zezwolenia i brak pilotowania są odrębnie sankcjonowane.

Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest przygotowanie i prowadzenie szkoleń, podlega przepisom dotyczącym umów zlecenia, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach zdrowotnych.