Niedopuszczalne jest wymaganie dokumentacji potwierdzającej zapłatę za produkty dostarczane w ramach unijnego „Programu dla szkół” przy ryczałtowym rozliczeniu pomocy. Organ nie ma podstaw do żądania zwrotu środków w sytuacji bezpłatnego nabycia produktów przez beneficjenta.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wymóg udokumentowania zapłaty za produkty dostarczone w ramach "Programu dla szkół" narusza zasady uproszczonego rozliczania kosztów, eliminując tym samym obowiązek zwrotu środków przez beneficjentów.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu województwa, podtrzymując wyrok WSA uchylający decyzję o zwrocie dofinansowania z UE, z uwagi na brak naruszenia procedur przez skarżącego.

Zastosowanie zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia przez gminę stanowiło naruszenie zasady uczciwej konkurencji i uzasadniało decyzję o zwrocie środków z EFRR. Decyzja Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została utrzymana w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził naruszenie przez organ przepisów proceduralnych w sprawie o przyznanie pomocy finansowej i utrzymał w mocy decyzję Sądu I instancji o uchyleniu rozstrzygnięcia Agencji, podkreślając konieczność dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków wniosku.

Skarga kasacyjna Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji o zwrocie dofinansowania. Uznano, iż nieosiągnięcie wskaźnika wzrostu zatrudnienia nie stanowiło usprawiedliwionych podstaw do zwrotu środków.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zostaje oddalona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo stosował przepisy rozporządzenia wykonawczego wobec unormowań ustawowych, określających szczególne warunki dla sytuacji pandemicznych.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem stanowisko organów o zaistnieniu sztucznych warunków celem pozyskania płatności rolnych. Działania skarżącego zostały uznane za sprzeczne z celami wsparcia rolniczego na podstawie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Znaki pionowe, takie jak D-18a z tabliczką T-29, wystarczająco wyznaczają miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych, a brak znaków poziomych nie wpływa na prawidłowość takiego oznakowania. Obowiązek respektowania tych miejsc wynika z przepisów ustawy o ruchu drogowym, a nie z obecności znaków poziomych.

Decyzja administracyjna Wojewody w sprawie organizacji transportu do punktów szczepień wydana na podstawie art. 11h ustawy COVID-19 musi respektować konstytucyjne zasady samodzielności samorządu, a brak precyzyjnego określenia obowiązków i ich finansowania stanowi naruszenie tych zasad.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na braku wymaganego oświadczenia homologacyjnego producenta, zostaje stwierdzona jako nieważna przez organ nadzoru.