Okoliczności wskazane w skardze o wznowienie, dotyczące stronniczości sędziego, nie mogą być podstawą wznowienia postępowania, jeśli nie spełniają przesłanek określonych w art. 273 § 2 p.p.s.a. Brak bezstronności sędziego, niewynikający z jego wyłączenia mocą ustawy, nie spełnia warunków wznowienia postępowania.

Brak dokumentu homologacji przy rejestracji pojazdu z kraju pozaunijnego jest uchybieniem oczywistym, uzasadniającym uchylenie decyzji rejestracyjnej, jednak nie każdorazowo stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej, gdyż decyzja administracyjna z dnia 30 stycznia 2023 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji nie naruszyła prawa w sposób rażący ani materialnie, ani proceduralnie.

Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej wymaga jednoznacznego ustalenia przekroczenia prawnie dopuszczalnych norm na podstawie wiarygodnych pomiarów, przy uwzględnieniu ewentualnych błędów pomiarowych zgodnych z przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że błędne naliczanie kar pieniężnych przez organy, polegające na sumowaniu kar zamiast stosowania stawki progresywnej, nie miało wpływu na ostateczny wymiar kary, wynoszący zgodnie z ustawą 12 000 zł; zatem skarga kasacyjna zasługuje na oddalenie.

NSA uznaje, że ustalenia dotyczące naruszenia przepisów transportowych, potwierdzone protokołem kontroli drogowej i analizą danych z tachografu, są wystarczające do utrzymania kary pieniężnej, bez konieczności dowodu z opinii biegłego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość klasyfikacji naruszeń przez organ administracyjny. Uchylając zaskarżony wyrok WSA, potwierdził zgodność decyzji organu nałożenia kary pieniężnej z polskimi przepisami, odrzucając tezę o niezgodności z prawem unijnym.

Postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nieprawidłowo realizujące wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwolnienia z obowiązków opłacania składek, będące uchybieniem proceduralnym, nie może skutkować negatywnym dla strony transportem prawnym.

Skarga kasacyjna, w której nie wykazano naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego, poprzez brak precyzji i argumentacji, podlega oddaleniu, a koszty postępowania kasacyjnego mogą być niezasądzone.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznał konieczność powtórnego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wszechstronnej analizy przesłanek umorzenia składek oraz wnikliwej oceny dowodów dotyczących stanu zdrowia i majątku skarżącego.

Oddala się skargę kasacyjną S. Sp. z o.o. jako bezzasadną. Cofnięcie świadectwa kierowcy oraz roczne zawieszenie wydawania nowych świadectw przez organ administracyjny jest zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków formalnych określonych w przepisach prawa krajowego i unijnego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu zarzucanych naruszeń proceduralnych na treść zaskarżonego wyroku, co skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za domniemane naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Uchybienie polegające na rejestracji pojazdu bez dokumentów homologacyjnych, mimo że jest oczywiste, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych. Dokument homologacji jest obligatoryjny przy rejestracji nowych pojazdów.

NSA wskazuje, że naruszenie procedur sądowych, w tym wadliwość uzasadnienia wyroku, stanowi podstawę do uchylenia wyroku WSA i ponownego rozpoznania sprawy. Uzasadnienie musi wyjaśniać w pełni motywy rozstrzygnięcia dla zachowania kontroli instancyjnej.

NSA uznaje skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, podtrzymując wyrok WSA, stwierdzając brak formalnego uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, co uniemożliwia kasacyjną kontrolę rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia składek.

Przy rozstrzyganiu o nałożeniu kary za przewóz pojazdem nienormatywnym należy uwzględniać dopuszczalne odchylenia wyników pomiaru nacisku osi, rozstrzygając wątpliwości na korzyść przewoźnika (art. 7, 8 §1, 77 §1 k.p.a.). Ukazanie przekraczania norm bez wyraźnego wykazania rzeczywistego stanu wymaga ponownego badania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną ZUS, podtrzymując wyrok WSA, który uchylił decyzję odmowy zwolnienia ze składek. ZUS nie wykonał wiążących wskazań sądu I instancji dotyczących prawidłowego ustalenia przeważającej działalności skarżącego.