Członka zarządu można pociągnąć do odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, jeśli w pełnieniu funkcji nie złożył wniosku o upadłość pomimo niewypłacalności spółki oraz gdy egzekucje z majątku spółki są bezskuteczne.

Zajęcie pasa drogowego na cele inne niż potrzeby zarządzania drogami wymaga zezwolenia zarządcy drogi zgodnie z art. 39 ust. 3 u.d.p. Ścisła reglamentacja powoduje, że brak zezwolenia skutkuje karą pieniężną, którą sąd może utrzymać w mocy wobec dostatecznych ustaleń faktycznych i prawidłowej wykładni prawa przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że nałożenie kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi jest zgodne z prawem, jeśli materiał dowodowy wskazuje na zajęcie pasa w rozumieniu ustawy o drogach publicznych.

Lokalizowanie reklamy w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny, uzasadniający nałożenie kary pieniężnej stosownie do przepisów ustawy o drogach publicznych oraz lokalnych regulacji określających stawki opłat.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną A. R. wobec braku usprawiedliwionych podstaw, podtrzymując rozstrzygnięcie WSA, który uznał prawidłowość metodologii obliczeń dotacji oświatowej przeprowadzonych przez organ administracyjny.

Skarga kasacyjna dotycząca rzekomego błędnego zaktualizowania podstawowej kwoty dotacji oświatowej przez organ samorządu terytorialnego podlega oddaleniu jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw w świetle ustaloneczności faktów i prawa.

Prezydent miasta jako organ egzekucyjny właściwy do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności publicznoprawnych może stosować środki egzekucyjne, jeżeli jest właściwy do ustalania i poboru takich należności. Uchylone środki egzekucyjne nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia skargi.