Naruszenie zasady konkurencyjności poprzez ustanowienie niedostosowanych wymogów dla oferentów w procesie zamówień publicznych uzasadnia nakładanie korekty finansowej, jeśli istnieje potencjalne ryzyko szkody budżetu UE. Wymóg posiadania określonego kodu PKD, nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, ogranicza konkurencję.

Komunikat systemowy potwierdzający wywóz towarów nie stanowi przesądzającego dowodu w sytuacji braku wiarygodnych dowodów rzeczywistego opuszczenia towarów poza obszar celny UE; zgłoszenie celne może zostać unieważnione.

Skarga kasacyjna W.Z. dotycząca odmowy przyznania płatności na obszary z ograniczeniami naturalnymi została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość dotychczasowych decyzji, argumentując brak wyraźnych dowodów na samodzielne prowadzenie gospodarstwa zgodne z przepisami prawa unijnego i krajowego.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych, dotyczących zwrotu unijnego dofinansowania, nie były zasadne. Sąd podkreślił obowiązek ścisłego przestrzegania konkurencyjności w zamówieniach publicznych.

NS uchyla wyrok WSA w Bydgoszczy z uwagi na niecałościowe rozpatrzenie sprawy, ukierunkowując go ponownie do ponownego rozpoznania celem wszechstronnej analizy zarzutów materialnoprawnych i proceduralnych dotyczących wykorzystania środków unijnych.

Zaniechanie przez Przewodniczącego KRRiT rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania sankcyjnego na podstawie art. 53 u.r.t. stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, podlegającą kontroli sądowo-administracyjnej.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie grzywny oraz zobowiązanie do formalnego rozpatrzenia wniosku zgodnie z art. 31 § 2 k.p.a.

Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w postępowaniu wszczynanym z urzędu, gdy skutecznie odnosi się do wniosku organizacji społecznej zgodnie z art. 31 k.p.a., zwłaszcza gdy zaistnieje żądanie wszczęcia postępowania o nałożenie kary na nadawcę.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się rażącej bezczynności, niewłaściwie rozpatrując wniosek fundacji jako organizacji społecznej, co uzasadniało zobowiązanie do działania i nałożenie grzywny.

Organ administracji po złożeniu wniosku przez organizację społeczną musi rozstrzygnąć o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania w formie postanowienia; bezczynność w tym zakresie może być uznana za rażące naruszenie prawa.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w rażącej bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania administracyjnego, co skutkuje zobowiązaniem do formalnego załatwienia sprawy oraz wymierzeniem grzywny administracyjnej.

Przedsiębiorca nie jest zobowiązany do przekazania dokumentacji pod rygorem kary pieniężnej poza kontekstem inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, jak przewidują przepisy art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego.

NSA stwierdza, że nałożenie kary pieniężnej na "G." Sp. z o.o. za nieprzekazanie dokumentacji bez przeprowadzania inspekcji lub kontroli, zgodnie z art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego, stanowi naruszenie wymogów ustawowych dotyczących kompetencji organów do prowadzenia takiego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość ustaleń Sądu I instancji w zakresie odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji, podkreślając brak podstaw do kwestionowania zastosowanych przepisów prawa.

Nałożenie kary pieniężnej, w oparciu wyłącznie o zamknięty katalog przesłanek ustawy budowlanej, pozostaje niezgodne z prawem, gdy nie uwzględnia wszystkich istotnych okoliczności tj. przepisów k.p.a.