Skarżąca nie dochowała należytej staranności, skutkiem czego płatności nienależnie otrzymane podlegają zwrotowi z powodu naruszenia prawa materialnego oraz procedury administracyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR i rozporządzeniem 809/2014.

Płatności z tytułu zalesiania uzyskane przez N. Sp. j. zostały pobrane nienależnie z uwagi na świadome stworzenie przez spółkę sztucznych warunków do ich uzyskania, co wyklucza wyłączenie obowiązku zwrotu takich środków na podstawie pomyłki organu oraz niemożności wykrycia błędu.

Prezydent Miasta W., jako kierownik jednostki sektora finansów publicznych, ponosi odpowiedzialność za nienależyte wykonanie obowiązków w zakresie kontroli zarządczej, co miało wpływ na naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Decyzja starosty rejestrująca pojazd z niezatwierdzonymi zmianami konstrukcyjnymi, bez wymaganych oświadczeń producenta, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu została uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. Brak zgodności z zasadą homologacji pojazdu przez producenta uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, gdyż brakowało wymaganych oświadczeń producenta potwierdzających zgodność zmian konstrukcyjnych z homologacją.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, obligując do uzyskania homologacji na zmienione parametry pojazdu, co uprawniało do stwierdzenia jej nieważności.

Nie można legalnie zarejestrować pojazdu, gdy zmiany konstrukcyjne są przeprowadzone bez zgody producenta i wymaganych dokumentów homologacyjnych; decyzja rejestracyjna wydana bez spełnienia takich warunków stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Świadectwo doradcy ds. bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych można cofnąć na podstawie polskiej ustawy, mimo że dyplom wydano za granicą, jeżeli następuje rażące naruszenie obowiązków przewozowych w Polsce.

W ramach art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR możliwe jest ustalenie kwot nienależnie pobranych środków publicznych bez uprzedniego wzruszenia ostatecznych decyzji administracyjnych przyznających płatności, jeżeli w odrębnym postępowaniu udowodniono nieprawidłowości. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza legalność takich ustaleń.

Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie naruszało przepisy proceduralne, gdyż nie wyjaśniało podstaw prawnych wystarczająco wyraźnie, co miało istotny wpływ na możliwość sprawowania kontroli kasacyjnej. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy.

Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego narusza zasady swobody świadczenia usług ustanowione w prawie unijnym, organy administracji publicznej nie mogą na jego podstawie nałożyć kary pieniężnej za reklamowanie aptek.

NSA uznał, że niezastosowanie w sprawie art. 64 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 było prawidłowe, a zarzuty skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o. nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna została oddalona.

Decyzja Prezesa NFZ naruszająca przepisy k.p.a. niezgodna z wymogiem wszechstronnego zbadania materiału dowodowego; umowa wymaga dalszego zbadania celem jednoznacznego określenia, czy miała charakter dzieła, czy świadczenia usług.

NSA uchyla decyzje organów farmaceutycznych w sprawie kary za reklamę apteki, uznając art. 94a ust. 1 Pf za niezgodny z prawem unijnym, co prowadzi do umorzenia postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o rejestracji pojazdu była dotknięta rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak niezbędnego oświadczenia homologacyjnego, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.