Sąd administracyjny, bazując na granicach skargi kasacyjnej, odmawia stwierdzenia naruszeń prawa w decyzji organu administracyjnego, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie I instancji o nienależnym pobraniu środków z funduszu publicznego.

Skarga kasacyjna, która nie wykazuje rozsądnie uzasadnionych podstaw merytorycznych, nie może prowadzić do zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji. Decyzje administracyjne w sprawach zwrotu nienależnie pobranych środków pozostają we właściwości administracyjnej, a nie cywilnej.

Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było dotknięte brakiem wyczerpującego rozpoznania sprawy oraz wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, co skutkuje uchyleniem owego wyroku i skierowaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem stanowiska NSA.

Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie rozporządzenia bez ustawowego upoważnienia narusza Konstytucję RP, w szczególności zasady wyłączności ustawowej ograniczeń działalności gospodarczej. Przepisy rozporządzenia nie mogą stanowić podstawy wymierzenia kary.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że stwierdzenie choroby zawodowej boreliozy może nastąpić przy wysokim prawdopodobieństwie jej zawodowej etiologii, a nie tylko bezpośredniego dowodu narażenia zawodowego, uznając za prawomocne decyzje organów sanitarno-epidemiologicznych.

Wydanie rozporządzenia bez odpowiedniej delegacji ustawowej narusza art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Nałożenie kary pieniężnej na podstawie takiego aktu stanowi naruszenie zasady legalizmu i uprawnień wynikających z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym podlega egzekucji administracyjnej niezależnie od niekonstytucyjności regulacji określających terminy i ilość dawek, gdyż wymagalność samego obowiązku wynika z ustawy.

W braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, sąd administracyjny nie dostrzega uchybień proceduralnych ani materialnoprawnych uzasadniających uchylenie zaskarżonego postanowienia, przy zachowaniu zgodności postanowień egzekucyjnych z obecnym stanem prawnym.

Skarga kasacyjna B. Sp. z o.o. została oddalona jako oczywiście bezzasadna z uwagi na niespełnienie wymagań formalnych oraz wadliwe sformułowanie podstaw kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się granicami skargi kasacyjnej, oddala ją uznając, że podniesione zarzuty prawne i proceduralne są niewystarczające do uzasadnienia zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku oraz decyzji administracyjnej dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych płatności.

Stwierdzenie choroby zawodowej wymaga wykazania związku z pracą w ramach narażenia zawodowego, co musi być oparte na specjalistycznej ocenie, jaką w procesie stwierdzenia choroby zawodowej zapewniają właściwe jednostki orzecznicze. Niezależnie od zarzutów, oceny te powinny być uznane za wiarygodne, o ile nie budzą zasadniczych wątpliwości.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż naruszenie fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego przy podejmowaniu uchwał dotyczących zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza uzasadnia uchylenie tych uchwał, w związku z czym oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA.

NSA uznaje, że decyzja Prezesa UOKiK o nakazie wycofania z rynku niebezpiecznych grilli oraz nałożeniu kary pieniężnej jest uzasadniona, a działania spółki naruszyły przepisy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.

Obowiązek poddawania się szczepieniom ochronnym jest legalny, nawet jeśli szczegóły jego realizacji były oparte na komunikatach uprzednio uznanych za niekonstytucyjne, pod warunkiem istnienia adekwatnych regulacji chroniących zdrowie publiczne.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.C. na wyrok WSA w Warszawie została oddalona przez NSA, który stwierdził, iż skarga nie wykazała zarzutów mogących wpływać na legalność nałożonej grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych.

Obowiązek poddania małoletniego obowiązkowym szczepieniom ochronnym podlega egzekucji administracyjnej w oparciu o wymagalny tytuł wykonawczy, zgodnie z regulacjami prawnymi, które nie naruszają konstytucyjnych praw jednostki w kontekście ochrony zdrowia publicznego.

Skarga kasacyjna dotycząca nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrola sądowa odnosi się jedynie do zgodności z prawem zastosowania tego środka egzekucyjnego, bez badania podstawy samego obowiązku wynikającego z ustawy.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych jest zgodne z prawem, jeśli obowiązek szczepienia wynika z przepisów prawa i nie został dobrowolnie wykonany przez zobowiązaną osobę.