Brak podstaw do wydania interpretacji indywidualnej, gdy wnioski dotyczą wyłącznie hipotetycznych zmian strukturalnych spółki, niezwiązanych z obowiązkiem świadczenia danin publicznych.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji została słusznie unieważniona, jako że skarżący nie przedłożyli wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacji ze zmienionymi danymi technicznymi.

Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na nieautoryzowanej zmianie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, może być unieważniona zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Jeżeli beneficjent dostarcza argumentację uzasadniającą sposób sformułowania zapytania ofertowego opisującego funkcję i potrzebę poszczególnych materiałów, organ nie powinien pomijać ich w ocenie; niespełnienie tego wymogu skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

Konieczność zwrotu środków unijnych następuje w przypadku wykorzystania środków z naruszeniem procedur, co skutkuje potencjalną szkodą w budżecie UE. Skrócenie terminów i nieproporcjonalne warunki zamówień mogą ograniczać konkurencję, uzasadniając nałożenie korekty finansowej.

Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu marki [...] z dnia 9 lutego 2017 r. narusza § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, gdyż brak było niezbędnego oświadczenia producenta o homologacji, co czyniło ją nieważną z uwagi na rażące naruszenie prawa.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości spółki, jeśli egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a nie wykazano braku jego winy w zaniedbaniu obowiązku zgłoszenia upadłości.

Ocena projektu dotyczącego dofinansowania w ramach programu FEnIKS 2021-2027 została przeprowadzona w sposób naruszający zasady przejrzystości i rzetelności, co skutkowało koniecznością ponownego rozpatrzenia przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Podmiot prowadzący aptekę musi przez cały czas dawać rękojmię należytego jej prowadzenia. Skazanie wspólnika spółki jawnej za przestępstwo narusza tę rękojmię i może skutkować cofnięciem zezwolenia.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. i § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r. jest nieważna z mocy prawa. NSA oddalił skargę kasacyjną, przychylając się do uznania za zgodne z prawem unieważnienie decyzji o rejestracji.

Decyzję o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. należy uznać za nieważną z uwagi na brak wymaganych dokumentów homologacyjnych potwierdzających zgodność po modyfikacjach konstrukcyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził tę ocenę.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok i decyzję organu administracyjnego z powodu niewystarczającej dokumentacji oraz błędów proceduralnych. Zobowiązano organy do ponownego rozpoznania sprawy i uzupełnienia brakujących dokumentów oraz materiału dowodowego, celem dokładnego ustalenia stanu faktycznego i rozważenia zgłoszonych zarzutów.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu w wyniku rażącego naruszenia prawa była prawidłowa, gdyż zmieniono dopuszczalną masę całkowitą bez zgody producenta, co naruszało art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 wspomnianego rozporządzenia.

Postępowanie sądowo-administracyjne jest nieważne, gdy strona została pozbawiona możliwości obrony swych praw, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania celem zagwarantowania pełnego udziału wszystkich stron.

PARP było uprawnione do wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania decyzji deklaratoryjnej o zwrocie środków unijnych wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem wobec zobowiązań po ogłoszeniu upadłości spółki. Wierzytelności te uznano za należące do masy upadłości, zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaniedbania sądu I instancji w sferze uzasadnienia wyroku, w kontekście braku jego instancyjnej kontroli, uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku WSA, korzystając z podstawy art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

NSA uznał, że PARP miała uprawnienie do skierowania projektu do ponownej oceny w ramach dostępnych kryteriów, jeśli wynikało to z okoliczności mogących negatywnie wpłynąć na wynik wcześniejszej oceny wniosku.