Skarga kasacyjna Koła Gospodyń Wiejskich nie znajduje usprawiedliwionych podstaw prawnych ani faktycznych, wskutek czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę, podtrzymując decyzję o zwrocie nienależnie pobranych płatności.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalającego decyzję administracyjną ARiMR o zwrocie nienależnie pobranych środków, jest nieuzasadniona, gdyż nie wykazano naruszenia prawa materialnego i proceduralnego przez sąd pierwszej instancji oraz organy administracyjne.

NSA uznał, że wysokość wadium może ograniczać zasadę konkurencyjności, a jej ustalenie na poziomie 10% było sprzeczne z zasadami równego traktowania wykonawców. Oddalając skargę kasacyjną, NSA potwierdził zasadność decyzji Zarządu Województwa o korekcie finansowej z tytułu naruszenia zasad konkurencyjności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku podstaw do uznania za zasadne zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego, potwierdzając prawidłowość decyzji WSA w Lublinie oraz organów administracyjnych w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków publicznych przez KGW.

Skarga kasacyjna wobec decyzji o ustaleniu nienależnie pobranej pomocy finansowej została oddalona z powodu nieskutecznej argumentacji w zakresie wykazania naruszeń przepisów materialnych i proceduralnych oraz błędnej kwalifikacji prawnej kompetencji sądu administracyjnego.

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona, gdyż sąd pierwszej instancji prawidłowo zatwierdził legalność decyzji administracyjnej, uwzględniając nowe dowody, które uzasadniały wznowienie postępowania i korektę płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej.

Skarga kasacyjna Kółka Gospodyń Wiejskich przeciwko decyzji o ustaleniu nienależnie pobranych płatności została oddalona, gdyż nie wykazano naruszenia prawa materialnego ani procesowego przez organy administracyjne w rozpoznawanym zakresie.

Skarga kasacyjna nie wykazuje naruszeń proceduralnych mających wpływ na wynik sprawy. Oddalenie skargi wskazuje na poprawność decyzji Prezesa Funduszu oraz brak podstaw do zmiany wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W przypadku podejrzenia niemedycznego przeznaczenia produktów leczniczych, farmaceuta jest obowiązany odmówić realizacji zamówienia, a brak tej odmowy może skutkować utratą rękojmi należytego prowadzenia apteki i cofnięciem zezwolenia.

W skardze kasacyjnej wniesionej przez A. Sp. z o.o. na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego brak jest usprawiedliwionych podstaw do podważenia zgodności z prawem zaskarżonego wyroku, a co za tym idzie, skarga kasacyjna podlega oddaleniu."

Decyzja rejestracyjna pojazdu rolniczego, wydana z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., może zostać uznana za naruszającą prawo, jednak nie stanowi to automatycznie podstawy do stwierdzenia jej rażącego naruszenia, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszenia przepisów materialnych oraz procesowych, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy. Oddalenie skargi kasacyjnej jest zasadne.

Rada Powiatu w Szczecinku, korzystając z ustawowej delegacji, może ograniczyć obowiązek dyżurów nocnych dla aptek do tych znajdujących się w mieście powiatowym, o ile uwzględnia lokalne uwarunkowania i zapewnia dostępność świadczeń farmaceutycznych, spełniając kryterium proporcjonalności.

Ustalony przez Radę Powiatu Żywieckiego rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych, niewzględniający potrzeb ludności i nie gwarantujący dostępności w porze nocnej, jest niezgodny z art. 94 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzoru.

Stwierdzenie rażącego naruszenia prawa wymaga wykazania oczywistości naruszenia, jednoznaczności przepisu oraz istotnych skutków społeczno-gospodarczych czyniących decyzję nieakceptowalną w obrocie prawnym.

Przewóz drogowy niezarobkowy wykonany w ramach sankcji administracyjnych w pojeździe do 7,5 tony o rzemieślniczym charakterze produkcji, nie wymaga tachografu, przy spełnieniu warunków wyłączenia z art. 3 lit. aa rozporządzenia 561/2006.