Skarga kasacyjna na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja rejestracyjna była obarczona rażącym naruszeniem prawa.

Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.

W przypadku uchylenia decyzji administracyjnej prowadzącej do obowiązku zwrotu świadczeń, organ i sąd nie mogą się na niej opierać przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ulgi, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 153 p.p.s.a.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji podlega administracyjnej karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Postępowanie sądowe przeprowadzone przed składami sądowymi wyłonionymi przez KRS na nowych zasadach nie jest nieważne z uwagi na brak niezawisłości składu orzekającego.

Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Decyzja Kierownika BP ARiMR w Radomiu z dnia 18 kwietnia 2016 r. rażąco narusza art. 151 § 1 k.p.a., nie uchylając wcześniejszej decyzji z dnia 4 grudnia 2012 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Warunkiem przyznania płatności do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest posiadanie tytułu prawnego na dzień 31 maja danego roku. Zgoda dzierżawcy i zabezpieczenie nie spełniają tego wymogu.

Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że niewłaściwe wykorzystanie środków z umowy o dofinansowanie, wynikające z zaniedbań beneficjenta w realizacji projektu, uzasadnia zobowiązanie do zwrotu środków wraz z odsetkami.

Osoba współorganizująca gry hazardowe na automatach bez koncesji, aktywnie w nich uczestnicząca, podlega karze pieniężnej, nawet jeśli formalnie nie była stroną umowy dzierżawy lokalu, w którym odbywały się gry, ani właścicielem automatów.