Gry urządzane przez spółkę T. Sp. z o.o. na automatach, które zawierają element losowości, kwalifikują się jako gry hazardowe zgodnie z ustawą o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary za brak koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia.

Obowiązek zwrotu dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem powstaje z mocy prawa i jego dochodzenie nie ulega przedawnieniu przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym dotacja była udzielona.

Dopuszczalne jest posługiwanie się klauzulami generalnymi w aktach prawa miejscowego, gdy służą one zwiększeniu elastyczności przepisów, pod warunkiem zachowania ich komunikatywności i nieprzekraczania granic ustawowego upoważnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że automaty do gier typu "FINDER" oferują gry hazardowe o charakterze losowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Zarzuty proceduralne dotyczące rzetelności dowodów uznano za niezasadne.

Oznaczenie miejsca postojowego znakiem pionowym D-18 oraz konstrukcyjne wyodrębnienie zatoki postojowej stanowi wystarczającą podstawę dla uznania obowiązku uiszczenia dodatkowej opłaty parkingowej, pomimo braku oznakowania poziomego.

Na postanowienie organu administracji publicznej o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie stronom. W konsekwencji, stwierdzenie niedopuszczalności takiego zażalenia jest zgodne z obowiązującym prawem.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony interesem społecznym, co potwierdza zasadność jej przyznanego statusu strony, niezależnie od celów indywidualnych członków; skarga kasacyjna oddalona.

Samo powołanie sędziego na wniosek zmienionej ustawowo Krajowej Rady Sądownictwa nie stanowi wystarczającej podstawy do wznowienia postępowania, o ile brak dodatkowych przesłanek naruszających niezawisłość i bezstronność orzekania.

Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT nie stanowi przeszkody dla dokonywania korekt deklaracji podatkowych. Możliwość korekty wynika z art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, zaś ograniczenia muszą być wyraźnie przewidziane przez przepis prawa.

Brak podstaw prawnych do pozbawienia podatnika prawa do korekty deklaracji podatkowej przy rozliczaniu VAT z tytułu importu towarów na podstawie art. 33a ustawy o VAT. Organy niesłusznie zastosowały odmienne metody płatności podatku w zgłoszeniu celnym.

Art. 33a ust. 1 ustawy o VAT nie pozbawia prawa do korekty deklaracji podatkowej; sąd uchylił decyzje organów celnych skutkujące zmianą metody płatności VAT od importu, uznając, że podatnik mógł dokonać stosownej korekty, o ile zachowano procedury uprawnione przez Ordynację podatkową.

WSA prawidłowo oddalił skargę T. Sp. z o.o., uznając koncesję za wymaganą dla gier losowych na automatach. Skarga kasacyjna była niezasadna, a kontrola celno-skarbowa oraz postępowanie organów zgodne z prawem.

Podatnik ma prawo skorygować deklarację VAT z tytułu importu towarów, chyba że wyraźnie zabraniają tego przepisy szczególne. Art. 33a ust. 7 ustawy o VAT, w stanie prawnym przed wrześniem 2021 roku, nie odbierał tego uprawnienia. NSA uchylił decyzje administracyjne, dając pierwszeństwo zasadzie korekty deklaracji podatkowej.

Rada gminy, przyznając stypendia sportowe, nie może różnicować ich wysokości w oparciu o kryterium przynależności klubowej zawodników, gdyż takie postanowienia naruszają prawo i wykroczenie poza kompetencje wynikające z ustaw o sporcie oraz o samorządzie gminnym.

Opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej, pomimo cywilnoprawnego charakteru, jeśli została przypisana do właściwości organów administracji publicznej (art. 2 § 1 pkt 3 u.p.e.a.). Skarga kasacyjna w tej sprawie została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyciek płynów eksploatacyjnych z pojazdu stanowi usterkę niebezpieczną, umożliwiając organom kontroli drogowej nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym.

Każda osoba, która w momencie nabycia towaru wiedziała lub powinna była wiedzieć o niewypełnieniu obowiązków celnych, ponosi odpowiedzialność solidarną za dług celny powstały z tytułu niewłaściwego przywozu pojazdu na obszar celny UE.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest możliwe wyłącznie w okolicznościach nadzwyczajnych, co wyklucza zastosowanie art. 189f k.p.a. do tego typu naruszeń.