Dokonanie wpisu działalności gospodarczej w KRS nie jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do uzyskania wsparcia finansowego; należy zagwarantować możliwość wykazania faktycznego wykonywania działalności wymaganej dla uzyskania wsparcia poprzez inne środki dowodowe.
Brak zasadności skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej przyznania i wyliczenia płatności ekologicznej nie jest wystarczającym powodem do jej uwzględnienia, jeśli nie wykazuje istotnych błędów w zastosowaniu prawa materialnego ani proceduralnego wpływającego na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził, że niewypełnienie formalnych i dowodowych wymogów przy ubieganiu się o pomoc finansową stanowi podstawę do odmowy jej przyznania, a zarzuty proceduralne muszą być konkretnie uzasadnione i mieć wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań kar pieniężnych za naruszenia w systemie monitorowania przewozu towarów wrażliwych, co uchyla wymóg wszczęcia takiego postępowania w ciągu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.
W niewykonaniu obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych przez przewoźnika, określonego w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów, rodzi konieczność nałożenia kary pieniężnej, nawet gdy brak spowodowany jest niesprawnością sprzętu.
Zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w jednostkach organizacyjnych ochrony zdrowia stanowi ograniczenie wykonywania zawodu lekarza, które należy ujawniać w rejestrze prowadzonym przez Okręgową Radę Lekarską.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności z powodu istotnych uchybień w ocenie dowodu z opinii biegłego, wskazując na konieczność rzetelnej analizy zgodnej z przepisami prawa.
Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.
Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.
Uchwała samorządu zawodowego radców prawnych w przedmiocie składek członkowskich ma charakter cywilnoprawny, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, a skarga kasacyjna oddala uchwałę WSA uznającą takie sprawy za administracyjne.
Wymóg samodzielnej oceny merytorycznej przez sąd administracyjny skargi na czynność organu, obejmującej krytyczną weryfikację logicznego i prawnego uzasadnienia decyzji administracyjnej oraz zasad równego traktowania podmiotów przez organ.
Nie można uwzględnić skargi przewoźnika na nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT, gdyż organ nie naruszył proceduralnych ani materialnoprawnych przesłanek oceny interesu publicznego i zasady proporcjonalności, co skutkowało zasadnym uchyleniem wyroku WSA.
Ostateczne orzeczenia lekarskie stwierdzające przeciwwskazania zdrowotne, jako dokumenty urzędowe, nie podlegają weryfikacji przez organy administracyjne czy sądy w zakresie istotnej mocy dowodowej, a ich kwestionowanie możliwe jest wyłącznie w przewidzianej procedurze ustawowej.
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o uchybieniu terminu zażalenia była niezasadna, gdyż zażalenie na rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nie przysługiwało. Skarga kasacyjna Ministra oddalona, naruszenia przepisów procesowych nie stwierdzono.
Uchwała Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej o powołaniu komisji w celu wydania opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza jest zgodna z przepisami ustawy o zawodach lekarza i nie narusza zasady domniemania niewinności; wyrok WSA utrzymujący powyższą uchwałę w mocy jest prawidłowy.
Naczelny Sąd Administracyjny słusznie oddalił skargę kasacyjną ARiMR, podtrzymując obowiązek dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosków o pomoc, zgodnie z § 15 rozporządzenia wykonawczego, uznając, że przepisy te nie zostały uchylone i miały zastosowanie w pełnym zakresie.
Obowiązek poddania małoletniego osoby szczepieniu ochronnemu jest zgodny z prawem i wymagalny z mocy przepisów krajowych, niezależnie od zgody jego opiekunów prawnych, o ile brak przeciwwskazań lekarskich. Poprawność przeprowadzonych badań kwalifikacyjnych i brak prawnych przeciwwskazań potwierdzają ważność egzekwowanego obowiązku.