Umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów nie stanowią umowy o dzieło, lecz są umowami o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie wykładowcy obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa zawarta z osobą przyjmującą zamówienie, której przedmiotem jest wygłoszenie wykładu, stanowi umowę o świadczenie usług, a nie umowę o dzieło, gdyż brak jest określenia weryfikowalnego rezultatu. W związku z tym osoba wykonująca takie usługi podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładów dla aplikantów radcowskich, zawarta pomiędzy skarżącą a uczestnikiem, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, skutkującą obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

W świetle art. 164 i art. 129(1) p.w.p., badanie opisowości znaku towarowego musi dotyczyć każdej usługi objętej zgłoszeniem. Wyrok WSA uchylony, a skarga kasacyjna oddalona przez NSA, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, jako odpowiadający prawu.

Nieuprawdopodobnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu uzasadnia odmowę przywrócenia tego terminu dla uiszczenia należnej opłaty, pomimo niesprzyjających okoliczności towarzyszących pandemicznych, gdy skarżący ma świadomość ciążącego obowiązku terminowego uiszczenia.

Podstawą prawną dla sprzeciwu wpisu na listę adwokatów jest nieskazitelny charakter oraz rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu. Minister Sprawiedliwości, w oparciu o nadzór, może kwestionować wpis, jeśli istnieją okoliczności związane z toczącym się postępowaniem karnym podważające wiarygodność kandydata.

Odnosząc się do skargi A. Sp. z o.o., Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że negatywna ocena spełnienia kryteriów obligatoryjnych przez BGK była prawidłowa i nie było naruszenia zasad proceduralnych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

NSA uznał, iż decyzja Ministra o odwołaniu komornika z uwagi na niedobór finansowy wymaga pełnej wykładni art. 19 ust. 1 pkt 3 u.k.s., w tym wyjaśnienia, co w kontekście tego przepisu oznacza wydatkowanie środków niezgodnie z przeznaczeniem.

NSA oddalił skargę kasacyjną, utrzymując decyzje sądów niższych instancji. Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny, oparty na przepisach prawa i rozporządzenia. Postanowienia administracyjne związane z obowiązkowymi szczepieniami zostały ocenione jako zgodne z prawem.

Użycie przymiotnika "wiejski" w nazwie produktu nie narusza przepisów o jakości handlowej żywności, jeśli konsumenci są świadomi charakteru i składu produktu, nawet gdy ten jest odpieczonym półproduktem, zatem zalecenia pokontrolne Inspektora były niezasadne.

Postępowanie dotyczące nałożenia kary pieniężnej za naruszenia ustawy SENT nie podlega ograniczeniom czasowym przewidzianym w art. 165b Ordynacji podatkowej, a kara pieniężna nałożona z tytułu naruszenia tej ustawy jest uzasadniona jej autonomicznymi regulacjami proceduralnymi i materialnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchybienie terminu załatwienia sprawy przez organ, w sytuacji prawem określonym obowiązku zakończenia postępowania rozstrzygnięciem, stanowi bezczynność, którą należy uwzględnić jako podstawę do skargi administracyjnej.

Złożenie zarzutów na obowiązek szczepień ochronnych oraz postępowanie egzekucyjne nie znalazło usprawiedliwienia prawnego w świetle obowiązujących przepisów, a wyrok TK z dnia 9 maja 2023 r. nie znosi obowiązku szczepień, lecz jedynie modyfikuje formę jego nakładania.

Odbycie szkolenia nie skutkuje zmniejszeniem liczby punktów karnych, gdy przed jego rozpoczęciem kierowca przekroczył 24 punkty. Organy administracji nie mają kompetencji do weryfikacji wpisów w ewidencji punktów karnych.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego jest zgodna z art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż spełnione są przesłanki proceduralne; nie narusza zasady domniemania niewinności.

W przypadku stwierdzenia uchybień podczas badań technicznych pojazdów, na mocy art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, starosta ma obowiązek cofnięcia uprawnień diagnostycznych. Brak jest możliwości odstąpienia od sankcji, niezależnie od subiektywnych okoliczności sprawy.

Organizacja społeczna nie wykazała wystarczającego związku symbolicznego celów statutowych z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Interes społeczny nie znalazł uzasadnienia w kontekście przepisów art. 31 § 1 k.p.a.

Oznaczenie środka spożywczego, które nie uwzględnia rzeczywistego procesu produkcji i zmian fizykochemicznych składnika, tj. "kaszki kukurydzianej" jako "kukurydzy", jest sprzeczne z przepisami o jakości handlowej, w szczególności z art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011, i uzasadnia odwołanie decyzji sądu I instancji oraz nałożenie kary.

W przypadku rażącego naruszenia warunków koncesji, organ koncesyjny obowiązany jest cofnąć koncesję, co znajduje uzasadnienie w zakresie istotnych naruszeń przepisów ustawy o ochronie osób i mienia. Zatrudnianie przez przedsiębiorstwo ochroniarskie osoby skazanej za przestępstwa umyślne kwalifikuje się jako podstawa do cofnięcia koncesji.

Grunty nabyte przez męża skarżącej, z uwagi na brak dowodów na ich związek z majątkiem wspólnym małżonków, oraz stan zagospodarowania tych gruntów niezgodny z biznesplanem, nie mogą prowadzić do przyjęcia, że skarżąca spełniła warunki umowy pomocowej. NSA uznał decyzję odmowy wypłaty środków przez ARiMR za prawidłową.

Dokonanie wpisu działalności gospodarczej w KRS nie jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do uzyskania wsparcia finansowego; należy zagwarantować możliwość wykazania faktycznego wykonywania działalności wymaganej dla uzyskania wsparcia poprzez inne środki dowodowe.